در صفت ايشانست ] ، چون پلنگ « 1 » جنگى از عقب ايشان بر قلال جبال و هضاب قلال بالا « 2 » دويدند ، فراهيان حربهاى مردانه كردند ، اما « 3 » [ چون از فراه تا اسفزار بتعجيل تمام رانده بودند ، « 4 » و روز ديگر تا غروب آفتاب جنگ و مصاف كرده « 5 » ] تشنگى بر ايشان غلبه كرده ، بعضى « 6 » ازيشان سلاح از خود جدا كرده بامان « 7 » و زينهار پيش آمدند ، و بعضى « 8 » ديگر همچنان بر حرب و پيكار « 9 » اصرار مينمودند ، تا شب درآمد قريب بهزار كس ، « 10 » در آن شب از فراهيان گرسنه و تشنه از عقبات كوه و پشته با دل خسته ، و جگر « 11 » [ پر ] خون بسته نيم‌جانى بدر بردند ، و قرب « 12 » دو هزار كس « 13 » ديگر بدست لشكر ملك غياث الدين گرفتار گشتند ، ديگر روز « 14 » ( چون

--> جان من از صحبتشان در غريو * بلعجبى چند نه مردم نه ديو ديو يكى مسخره در گردشان * خرس يكى لت‌خوره شاگردشان عادتشان بستن و آويختن * خصلتشان كشتن و خون‌ريختن كار همه عمر برون كوب و زور * روى همه سال بخيسار و غور كوه روانند نبردآزماى * كوه روانند بامر خداى ده تن از اين قوم نگهبان من * واى برين حال پريشان من ( 1 ) - مج . پا : پلنگ جنگى از عقب . مك : پلنگ از عقب . ( 2 ) - پا : بالا دوانيدند . ( 3 ) - مج . پا : [ چون از فراه تا اسفزار . . . جنگ و مصاف كرده ] . مك : اين عبارت را ندارد . ( 4 ) - پا : و روز . ( 5 ) - پا : مصاف كردند . ( 6 ) - مج . پا : بعضى ازيشان سلاح . مك : بعضى سلاح . ( 7 ) - مج . پا : جدا كرده بامان و زينهار پيش آمدند . مك : جدا كرد بامان آمدند . ( 8 ) - مج . پا : ديگر همچنان . مك : اين جمله را ندارد . ( 9 ) - مك . مج : و پيكار اصرار . پا : و پيكار عناد و اصرار . ( 10 ) - مج . پا : در آن شب از فراهيان . مك : اين جمله را ندارد . ( 11 ) - مج . پا : پر . مك : ندارد . ( 12 ) - مج . پا : قرب . مك : ندارد . ( 13 ) - مج . پا : ديگر بدست لشگر ملك غياث الدين . مك : اين جمله را ندارد . ( 14 ) - مج : ديگر روز ملك فرمود تا فراهيانرا گردن . مك : ديگر روز چون لواى عالم‌آراى خسرو انجم از كمين‌گاه افق رخ نمود ملك فرمود تا فراهيانرا گردن . پا : روز ديگر چون لواى عالم‌آراى خسرو انجم از كمين‌گاه . . . بنور . . . ملك‌افروز منور گردانيد ملك فرمود تا فراهيانرا گردن . جاهاى سفيد در نسخه پا چند كلمه لا يقرء است .