سر بر خط ارادتش نهاده‌اند ، و در تمامى اقسام علوم و حقايق و جميع قوانين و آداب و فضايل و اساليب معارف و عوارف حضرتش را امام و پيشوا و مقدم و مقتدا ميدانند و ميدارند « 1 » شعر « 2 » : ليس من اللّه بمستنكر * ان يجمع العالم فى واحد « 3 » عيسى نفسى كه از « 4 » دم جان‌بخش : و ابرى ألاكمه و الابرص و احى الموتى . روح در عظام افاضل عظام « 5 » ميدمد ، موسى كفى كه قلم سحر آثار ثعبان كردارش بمعجز : فاذا هى حية تسعى ، سامرى را كوشمال : لامساس ميدهد . جواهر منظوماتش : كانّهن الياقوت و المرجان و شاح صباح ملاح حور مقصورات فى الخيام ميشايد . و لطايف منثور آتش : كامثال اللؤلؤ المكنون زيور گوش و گردن : ولدان مخلدون اذا رايتهم حسبتهم لؤلؤا منثورا ميزيبد . شعر لا ادرى قائله « 6 » : الا يا ثالث العمرين قدرا * و يا من ما له فى الناس ثانى فما اثنى عليك و ليس لفظى * يقوم بما حويت من المعانى قائد الطالبين الى منهاج الهدايه . جامع فصول العلم من البداية الى النهاية . مبين النظريات بالبديهه الكافية و الفطنته الشافية ، مطالع كلامه شمسية الشعاع . و طوالع بيانه بدرية الالتماع « 7 » الفايق على مواقف التجريد ، ملاذ اهل التوحيد « 8 » ، الواقف

--> ( 1 ) - مك و مقتدا ميدانند و ميدارند . مج : ( و ميدارند ) ندارد . ( 2 ) - مك : كلمه ( شعر ) ندارد . ( 3 ) - س : كلمهء شعر و بيت عربى را تماما ندارد . ( 4 ) - س : عيسى نفسى كه دم . ( 5 ) - عظام در هردو مورد بكسر عين اولى جمع عظم : استخوان . دومى جمع عظيم . ( 6 ) - مج : شعر . مك : لا ادرى قائله . ( 7 ) - اين كلمه در نسخه‌ها : التماع . لمّاع و النفاع خوانده مىشود . شايد درست آن : اللّماع يا الانتماع و اللماع باشد بمعنى : ضياء - درخشندگى از : لمع التمع المع لمعا و التماعا و الماعا و لماعا البرق : اضاء و لمّاع مبالغة لامع : بسيار درخشنده . و : النفاع و النّفاع ( بتخفيف و تشديد ) : المنفعه . الفائده . و با كلمه النفاع ممكن است كلمه بدريّة مؤنث بدرى منسوبه به بدر ماه شب چهارده باشد . يا - البدرى : المطر قبيل الشتاء ( باران پيش از زمستان و فصل سرماى شديد كه براى كشت بسيار سودمند است ) ( 8 ) - عبارت : ملاذ اهل توحيد . از زيادات مك است .