يكى گفت « 1 » : من ميدانم ، گفت : يك « 2 » يك محله را نام بگوى ، آن شخص نام محلات مىبرد تا بنام يك محله « 3 » رسيد نبض مريض حركتى مخصوص كرد « 4 » و اضطراب ظاهر شد ، شيخ گفت : نام كوچه‌ها كه درين محلت است بگوى ، تا نام يك كوچه برد « 5 » نبض مريض همان حركت آغاز كرد آنگاه شيخ گفت : سراهاى اين كوچه را نام بر ، چون نام يك سرابرد همان حركت « 6 » از نبض ظاهر شد ، شيخ « 7 » گفت اسامى اهل « 8 » اين سرا را « 9 » ميدانى بگوى چون بنام دخترى رسيد « 10 » نبض مريض همان حركت اعاده كرد ، شيخ گفت : اين جوان « 11 » [ در اين محله كه ميگذشته چون بدين كوى

--> ( 1 ) - مج : گفت من ميدانم . مك : گفت ميدانم . ( 2 ) - مج : يك‌يك محله را . مك : يك محله را . ( 3 ) - مج : يك محله رسيد نبض مريض حركتى . مك : يك محله حركتى . ( 4 ) - مج : مخصوص كرد شيخ گفت . مك : مخصوص كرد و اضطراب ظاهر شد شيخ گفت . ( 5 ) - مج : برد نبض مريض همان . مك : برد همان . ( 6 ) - مج : حركت از نبض ظاهر . مك : حركت ظاهر . ( 7 ) - مج : شيخ گفت اسامى . مك : شيخ اسامى . ( 8 ) - مج : اهل اين سرا . مك : اهل سرا . ( 9 ) - مج : سرا را ميدانى بگوى چون . مك : سرا را بگو چون . ( 10 ) - مج : رسيد نبض مريض همان . مك : رسيد همان . ( 11 ) - عبارت : [ درين محله كه ميگذشته چون بدين كوى رسيده ] از زيادات مج است و در مك . مد . س ندارد .