و امير بزرگ با خواص خود فرموده « 1 » كه هربزرگى را كه كنار گرفتم او لرزيد و مولانا سيف الدين ابو بكر را « 2 » كه كنار گرفتم من لرزيدم . و وى تربيت از روحانيت حضرت شيخ الاسلام كهف الانام مربى ارباب الفقر و الحامى معين الحق و الدين ابى النصر احمد الجامى « 3 » قدس سره السامى « 4 » يافته بوده . گويند « 5 » بعد از آنكه خدمت مولانا مدتها « 6 » برياضت و مجاهده مشغول بود شيخ الاسلام « 7 » احمد قدس سره بر وى ظاهر شد و گفت « 8 » حق تعالى داروى « 9 » درد تو در شفاخانهء ما نهاده پس « 10 » خدمت مولانا هفت سال بيشتر پاى برهنه از « تايباد » بتربت مقدسه حضرت شيخ ميرفت و بتلاوت كلام اللّه مشغول مىبود . و چون بتربت مقدسه رسيدى در گنبدى « 11 » كه در برابر آنست باستادى « 12 » و تلاوت مينمودى « 13 » و در هر

--> ( 1 ) - مج : و امير بزرگ با خواص خود فرموده مك : و بعد از آن با خواص خود گفته . ( 2 ) - مج : مولانا سيف الدين ابو بكر را . مك : مولانا را . ( 3 ) - مج : شيخ الاسلام احمد جامى . مك : شيخ الاسلام كهف الانام مربى ارباب الفقر و الحامى معين الحق و الدين ابى النصر احمد الجامى . ( 4 ) - مك : السامى . مج : ندارد . ( 5 ) - مج : گويند . مك : ندارد . ( 6 ) - مج : مولانا مدتها برياضت . مك : مولانا برياضت . ( 7 ) - مج : شيخ الاسلام احمد . مك : شيخ احمد . ( 8 ) - مج : و گفت حق . مك : و حق . ( 9 ) - مج : حق تعالى داروى درد . مك : حق تعالى درد . ( 10 ) - مج : نهاده پس خدمت . مك : نهاده خدمت . ( 11 ) - مج : گنبد . مك : گنبذى . ( 12 ) - مج : باستادى . مك : بايستادى . ( 13 ) - مج : مينمود . مك : مينمودى .