اين حال خودم يك مراسله به وزير ماليه ( آقاى تقىزاده حامى رنجبر ، دمكرات اصيل ) نوشتم . خيلى ساده سواد آن اين است : « مقام منيع وزير محترم ماليه دامت شوكته وزارت جليلهء ماليه مالياتى به كل عايدات مالك و رعيت بسته واسطهء وصول مالك را قرار داده . با عدم اقتدار مالك و [ عدم ] تقويت ادارهء ماليهء محلى ، از رعيت وصول آن امكان ندارد . ناچار به اجبار مالك بايد بپردازد . پس وزارت جليله از سيصد و كسرى خروار غله و يك هزار تومان نقد كوريجان ( كه با مخارج محلى آن و تنقيهء قنات و مواجب و جيرهء نايب ضابط و غيره آن مبلغ و مقدار هم عايد نمىشود ) معادل دويست تومان نقد و چهل و چهار خروار و كسرى ماليات دريافت مىكند نه از پنج هزار و پانصد تومان نقد و يك هزار و چهار صد خروار غله از عايدات مالك و رعيت . در اين صورت يا مالك را از اين مأموريت معاف [ كنند ] يا جواب مرحمت شود كه از عايدات مالك اين مبلغ و مقدار اخذ مىشود تا مباهات كنيم كه از جزئى عايدى خود پانصد و هفتاد تومان در سال به دولت تقديم مىكنيم . » ( پايان‌نامه به تقىزاده ) رنگ سبز هركس هرچه دارد بايد تقديم دولت كند . تحميلات بلديه و خرابى خانه‌ها و بازارها و غيره و غيره به جاى خود . محققا در ظرف اين سه چهار ساله اهالى طهران متجاوز از بيست مليان خسارت خرابى خانه و دكاكين و ساختن بناهاى جديد را دارند . همين‌طور به نسبت هر شهرى . بلديه در سه سال قبل حكم كرد تمام درب خانه‌ها و دكاكين و پنجره‌هاى مشرف كوچه بايد رنگ سبز شود . يك‌مرتبه شهرها ( مثل كوه ما كه مىگويند سبز است ) همه سبز شد . نه آنكه صاحب مستغل يا خانهء خودش نقاش بياورد ، بلكه نقاش هم مال بلديه بود . بعدها كاشف به عمل آمد شخصى رنگ سبز بسيارى داشته مبلغ گزافى به آقاى كريم آقا بوذرجمهرى تقديم داده و اين حكم صادر شده است . احكام اجبارى بلديه از اين تحميلات زياد است و متصل بايد متحمل شد . مثلا اول گفتند ساباطها را تعمير و يك شكل بسازيد . بعد گفتند حريمها را سنگ‌فرش و جدولها را به اين نقشه بسازيد . بعد از آن‌كه همهء اينها ساخته شد حكم كردند تمام ديوارهاى سمت كوچه و خيابان سفيد شود . درختهاى نهرهاى خيابان و كوچه كه حق مردم بود و خودشان غرس نموده