نوشته‌اند شما پول سرباز گرفته‌ايد ، جواب نوشتم قزوين چندين بلوك دارد شما به كدام قانون الموت را از آن بلوكات مستثنى نموده پول سرباز دريافت مىكنيد . حالا شما بر خلاف قوانين مملكتى رفتار نموده‌ايد يا من . جواب ديگرى عصر نوشته بود كه رقعهء پلتيكى شما رسيد . من مىگويم شما چه حق داريد پول سرباز بگيريد آن هم قبض ندهيد . جواب نوشتم رعيت اگر پول داده قبض دارد و به شما هم نيامده كه از من مؤاخذه كنيد . هر وقت ساير ملاكين پول سرباز را دادند من هم مىدهم . اجاره‌نامه‌ها امروز كاغذ ديگرى نوشته بود از قرارى كه شكوه نظام نوشته رعايا اجاره نمىدهند . شما اگر اسنادى داريد بياوريد . چون كسى را نداشتم اجاره‌نامچه‌ها را ببرد و مايل هم بودم شفاها قدرى با او صحبت بدارم . خودم امشب پس از خواستن وقت و تعيين موقع رفتم . تمام اجاره‌نامچه‌ها را دادم صورت برداشت . بعد گفتم تمام اين اجارات به دست شما هر ده يك شاهى تلف شود ده شاهى حساب مىكنم . گفت حساب مرا بدهيد . گفتم چه حسابى ، املاك را كه مىگوئى به عوض بدهى حضرت و الا ضبط كردم . اگر كم دارى از ساير املاك هم ضبط كن . ديگر چه حرفى با من دارى ، برو حراج كن ، برو مىتوانى به فروش . اگر حضرت و الا بدهكار است به دولت بده دارد ، آن هم منحصر به قزوين نيست . چرا دهات ديگر را ضبط نكردند ، چرا در طهران ماليات نگرفتند ، چرا در همدان اين هنگامه در سر املاك حضرت و الا نيست . گفت آنها تكليفى دارند من تكليفى . گفتم اگر اين حكم از طهران شده اول مىبايست همان‌جا جارى نمايند نه اينجا . اين ادعاى شما هم چند روز ديگر معلوم مىشود . گفت حاليه كه شما اعتنا نداريد . گفتم چه كرده‌ام . گفت انبار باز مىكنيد مال حضرت و الا را بايد ضبط كنى يا مال مرا . انبار مال من است ، مطالبات مال من است . تكليف الموت بعد گفت كار شما با الموتى در روى اين ميز بايد تمام شود . گفتم هرگز نمىخواهم اين كار بگذرد . گفت مرا وكيل كنيد اين عمل را تمام كنم . گفتم چه عملى ، شما كه گفتيد خالصه نيست ، مال خودشان است . گفت نوشته‌اى هم از من نشان دادند . گفتم نه . گفت پس حرف اعتبار ندارد . گفتم راست مىگوئى ، من و الموتى اشتباه نموديم و گمان كرديم حرف يك مأمور رسمى دولت با آن دستگاه ، كلاه سفيد ، كلاه سياه ، خدم و حشم اعتبارى ندارد ! گفت حالا پس چه بايد كرد . گفتم چه مىدانم . شما به تكليف خودتان عمل كنيد ،