در زحمت هستم . هرچه هم دوا برايم مىآورند فورى تمام مىشود . از محكمهء اطبا ، محكمهء طبابت من بيشتر رونق دارد باوجودى كه ابدا طب نديده‌ام . اما چه كنم لاعلاج از طبابتم مثل ساير كارهاى ديگرم . گروكشى شنبه ششم شوال - در فشند بزرگ ساويج‌بلاغ گروهى از الموتيها نگاه داشته بودند . طرف آنها آدينهء آوه‌اى و خانبابا اوانكى را فرستاده بودم طى گفتگو نمايند ، امروز آمدند . جناب مير محمود از سادات جليل القدر آنجا كاغذى نوشته بود در جواب مكتوب من . پس از شرح مبسوطى از حكايت گروكشى و اقدامات خودش و دو صفحه روده‌درازى درختم مكتوب اين شرح را نوشته بود كه محض اهميت مطلب عين آن را درج مىكنم : جنگ با عباس خان چنارى « و مطلب ديگر در فقرهء عمل طهران و نزاع ملت و دولت آنچه را صدق مطلب است عرض مىكنم . در يوم دوشنبه شهرحال كه شعبان المعظم است يپرم با سردارهاى ديگر صمصام و غيره با دو هزار سوار و پياده در قريهء ساوه « 1 » نزاع اينها با عباس خان چنارى ( چنار قريه‌اى است در اسدآباد ) كه پيش‌قراول آقاى سالار الدوله باشد اتفاق مىشود . عباس خان چنارى با سوار زيادى اينها را شكست مىدهد . اينها فرارا سه‌شنبه دوم وارد طهران [ مىشوند ] . دروازهء طهران بسته و توپها را بر سر خندق كشيده و تمام شهريارى خبر كردند . از طرف آقاى سالار الدوله كه خالى كنند و تمام شهريارى اسباب و زن بچهء خودشان را كشيده به طهران و كوهپايه . عدهء لشكر آقاى سالار الدوله سى هزار جمعيت هستند . عباس خان از جمله پيش‌قراول بوده است . زياده تصديع حضرت والاست . » ماه را عوضى نوشته شوال را شعبان ، حتى در روى پاكت هم كه تاريخ چهارم است شعبان المعظم نوشته است ، يا از حواس‌پرتى بوده يا از كثرت علم و اطلاع . بلواى زنان خدا به داد مردم طهران برسد همه خريدار و اگر يك روز اغتشاش شود نصف مردم گرسنه‌اند . اگر خبر راست باشد ، دو روز هم نمىشود طهران را نگاه داشت . همان زنها به واسطهء عدم آذوقه بلوا مىكنند و كار هم كه به محصور شدن در شهر بكشد حال معلوم

--> ( 1 ) - ساوه - از دهات همدان .