كنيز و كلفت و غيره ، پير و جوان . در درب اندرون هنگام خروج گويا سياهه و شماره كرده‌اند . زنهايى كه خارج شدند چند روز ديگر بيرون مىآيند شهر و دهات پر مىشود . از قرار معلوم از اسباب و جواهرات آنها هم ابدا شاه طمعى نكرده و هيچ نگرفته است . غالب زنها براى بيرون آمدن زنهاى شاه حال خوشى ندارند . متصل در خانه‌ها دعوا و نزاع با شوهر است . اين زنها غالبا دهاتى بودند . همين‌قدر كه وارد اندرون شده چندى مشغول خوش‌گذرانى مىشدند به كلى از صورت و شكل توفير مىكردند . لباس و خوراك و عزت طورى آنها را احاطه مىكرد كه اگر مثل نىقليان بودند مثل فيل فربه مىشدند . اگر سياه بودند سفيد مىشدند . هرعيب و نقصى در آنها بود مستور مىماند . يك نفر از زنهاى شاه لاغر و ضعيف نمىباشد . تماما به اعلى درجه فربه هستند . مردها خيلى وعده و نويد به خودشان مىدهند . محترمين كه اجبارا محروم خواهند بود . تمام اوقات مشغول خوش‌گذرانى بودند . اين را هم بايد دانست كه بعضى القاب يا اسامى را شاه به آنها مىگذاشت و مخاطب قرار مىداد كه از هم تميز داده شوند ، مثل عايشه و شيرازى كوچكه يا روشنك يا فاطمه سلطان دراز و غيره و غيره . اسم اصلى آنها اغلب چيز ديگر است . سه طبقه زنهاى شاه و كلية آنها به سه قسمت مىشوند : زنهاى اوايل شاه مثل تاج الدوله ، انيس الدوله ، گلين خانم و غيره . زنهاى اواسط مثل عايشه و ليلى و شمس الدوله و غيره ، طبقهء ثالث اين زنهاى جوان تازه مىباشند . از قبيل باشى و ضحاح ، روشنك ، شوكت ، نزهت خانم و غيره و غيره . كسان و اقرباى اين خانمها كلا داخل كار و اغلب صاحبان مشاغل بودند . بيشتر عملهء خلوت شاه اقوام خانمها هستند . كارهاى آنها رونقى داشت و مبلغها در سال انعام و مواجب به ذكور و اناث آنها شاه التفات مىكرد كه علاوهء مخارج زنها بود . بيشتر ميل شاه به زنهاى دهاتى و نانجيبها بود . شاهزاده خانمها رسما محترمه بودند . التفات باطنى با ديگران بود . چندان هم دربند خوشگلى نبود . معلوم نبود به چه ميل دارد و سليقه چه‌جور است . خيلى زنهاى خوشگل داشت كه سال به سال نديده بود و هيچ دوست نداشت . به قول زنها « سياه‌بخت » بودند و بسى بدشكلها همه‌شب در بستر شاه بودند . مثل خانم باشى و حضرت قدسيه . براى اين روشنك كه زبان آدم بلد نبود ، مثل