كوههاى اصفهان جبالى كه اطراف شهر اصفهان را احاطه كرده و بعد آنها از نيم‌فرسنگ الى پنج شش فرسنگ : كوه جلفا - كوه الچينى - كوه سيد محمد - شاه كوه - كوه قرو - كوه گورت - كوه صفه . زاينده‌رود رودخانهء زاينده‌رود كه جريان آن از مشرق به مغرب « 1 » است و شهر اصفهان در شمال آن واقع است سابق بر اين كه آبادى بيشتر بوده تقريبا در وسط شهر واقع بود . امروزه از زاينده‌رود تا به اول آبادى شهر يك ميل كمتر مسافت است . سرچشمهء زاينده‌رود از كوههاى فريدن تا جائى كه به كوير داخل شده و فرومىرود كه آن محل را رودشت مىنامند چهل فرسنگ است . آبادى شهر و توابع اصفهان بسته بدين رودخانه است . چنانچه چهارصد و بيست و پنج « مادى » كه به اصطلاح اصفهان نهر را مىگويند از رودخانه جدا مىشود كه هريك از چهارصد سنگ الى هشتاد سنگ آب دارد و از هر كدام از بيست پارچه آبادى تا دو و سه مشروب مىشود . مادى فدا « 2 » متعلق به شرب شهر است . نهر جوب شاه از مادى فدا جدا شده مخصوص عمارات دولتى است . پلهاى اصفهان پلهاى معروف زاينده‌رود كه هريك در مقابل خود از ابنيهء بزرگ و آثار قديمهء اين شهر محسوب است : پل زمان خان ده فرسنگ تا به شهر مسافت دارد - پل بابا محمود شش فرسنگى - پل وركون چهار فرسنگى - پل مارنون سيزده چشمه - پل اللهوردى خانى كه از چهارباغ قديم به آن مىرود سى و سه چشمه - پل حسن پاشا مشهور به خواجو كه از چهارباغ صدرى به آنجا مىرود - پل چوبى كه جلوى عمارت مخروبهء هفت دست واقع است - پل شهرستان - پل مروان كه از آنجا فاضل آب رودخانه به كوير فرومىرود . پلهاى كوچك بسيار است . بلوك اصفهان بلوك ماربين سيصد پارچه آبادى از قراء و مزارع - بلخار چهارصد آبادى - لنجان سيصد و شصت آبادى - جى و كرارج سيصد - قهّاب دويست - رودشت و دراعون

--> ( 1 ) - چنين نوشته است . ( 2 ) - در كتاب نصف‌جهان « فدين » است .