نپذيرفته و بندگان صالح خود را براى سركوبى آنان اعزام نموده است . يكى از اين تأويلها كه از قول فيض در كتاب صافى نقل شده « لتفسدنّ فى الارض مرتين » حمله بر قتل امام على و مجروح نمودن امام حسن عليه السّلام شده است . نمونه‌اى ديگر از اين تأويل در اين عبارت است كه « پس هرگاه برسد هنگام انتقام كشيدن در مرتبه ثانى ، برمىانگيزيم پسر ثقفى را كه مختار باشد بر قتلاى و غيره تا بكشد ايشان را و كشت از ايشان قريب سيصدهزار و كسرى در اندك وقتى در وعده هيجده ماه » . « پس اگر عود كنيد به قتل ائمه هدى - عليهم السلام - عود خواهيم كرد به بنىعباس به شما ، زيرا كه دفع اخبث به خبيث جايز است تا مستأصل نمايند شما را تا محصور شويد در جهنّم » . اين تأويل ادامه مىيابد . رساله با اشعارى در « دعاى پادشاهان مؤمنان و شيعيان » پايان مىيابد : الهى تا جهان باشد ، شه ما كامران باشد * زلال عدل و احسان همچو فرمانش روان باشد سپهر سست تا برپاست ، دست او قوى بادا * جهان پير تا برجاست ، بخت او جوان باشد فلك سان دوستش بر اوج عزت نازنين بايد * زمين وش دشمنش پامال غم تا آسمان باشد