نمود تا مقلّب القلوب ، صرف قلوب ايشان نمايد به خوبى و عدل تا ايشان نيز خوب شوند » . تمسّك نويسنده به كمترين احتمالات براى تثبيت موقعيت صفويان ادامه دارد ، صفويانى كه از ديد متدينين ارزش زيادى داشتند و شيعيان را از فشار تقيّه نجات داده و شرايط را به‌گونه‌اى آماده كردند كه به آسانى بتوانند مذهب خويش را ابراز و اظهار كنند . از جمله اين تمسّكات ، نقل اشعارى منسوب به شاه نعمت اللّه است كه در اين اشعار بشارت ظهور صفويه را داده است و از جمله در آن آمده است : اى عزيزان ! شور و غوغا در جهان خواهد گرفت * غصه و غم از زمين تا آسمان خواهد گرفت اين ادامه دارد تا آن‌كه : بعد از آن از « آل يس » سرورى پيدا شود * مذهب و ملت ازو نام و نشان خواهد گرفت شاه اسماعيل حيدر بود آن شهريار * خاك پايش را جهان كحل عيون خواهد گرفت بعد از او شاهى كند فرزند او پنجاه سال * « طا » و « ها » و « ماسب » از نامش نشان خواهد گرفت عاقبت تركان به زهر غم كنند او را هلاك * او دگر منزل به سوى قدسيان خواهد گرفت وى كه اين اشعار را اصيل مىداند ، با اشاره به تاريخ درگذشت شاه