رشتهء تحرير درآورد . خوانندگان مىدانند كه در آن اوقات جمعى از ايرانيان به زعامت سيد حسن تقىزاده در آلمان انجمن كرده بودند و با كمك مالى و پشتيبانى آلمانها تشكيلاتى را بنياد گذارده و به مبارزه سياسى با روس و انگليس پرداخته بودند و در قسمتى از اقدامات خود با گروهى هماوازى داشتند كه از طهران مهاجرت كرده و در كرمانشاه و مآلا در استانبول به زعامت سيد حسن مدرس و نظام السلطنه مبارزه با روس و انگليس را با شدت انجام مىدادند . بهر تقدير سيد ابو الحسن علوى يكى از ايرانيانى بود كه در آلمان درين طريقه كار و مخصوصا در ادارهء امور مجلهء كاوه با تقىزاده همكارى مىكرد . از نحوهء بيان نويسنده اينطور برمىآيد كه اين سرگذشتها را مخصوصا براى اطلاع آلمانها تهيه مىكرده‌اند تا ترجمهء آنها در اختيار سياسيون آلمان قرار گيرد و آلمانها از روى آن بتوانند رجال ايرانى را بشناسند « 4 » و مسلم است كه اطلاعات مربوط به شرح احوال رجال را از افواه مطلعين مختلف و ايرانيان مقيم آلمان گرفته‌اند . اصل اين نوشته‌ها كه مسلما با راهنمايى و آگاهى و زير نظر تقىزاده تهيه شده است « 5 » در اوراق بازمانده از دفتر مجلهء كاوه نزد تقىزاده مانده بود و او آنها را پس از جنگ دوم از اروپا به ايران

--> تحصن سفارت عثمانى شركت كرد و مباشر و متصدى بود . درين باب نگاه كنيد به سندى كه ازو يافته و تحت عنوان « مخارج تحصن در سفارت عثمانى » ( مجلهء آينده ، سال ششم ، 1359 ، صفحات 448 - 454 ) چاپ كرده‌ام . پسران سيد محمد صراف عبارت بودند از عبد العلى . ابو الفتح فدائى علوى ، ابو الحسن علوى ، عبد الحميد و حسين و پرتو علوى . نويسندهء نامور معاصر آقاى ، بزرگ علوى فرزند سيد ابو الحسن است . ( 4 ) - بر روى بعضى از فيشها قيد شده « ترجمه شد » ( بنا بر نوشتهء مرحوم يغمايى كه اصل يادداشتها را ديده و استنساخ كرده بود . متأسفانه اصل آنها را پس از چاپ دور ريخته است ) . ( 5 ) - بيگمان مقدارى از اطلاعات مندرج در آنها مأخوذ از تقىزاده است و گاهى قضاوتهاى راجع به اشخاص ناشى از عقايد اوست .