برگرداند ، لهذا كار او راجع به ادارات دولتى گرديد و مىتوان گفت هيچ‌كس به پول خود نرسيد مگر بانك روسى استقراضى كه طلب خود را اصلا و فرعا كه اصل آن زياده از 800000 تومان بود در محاسبهء دولت آورد و با فرع زيادى محسوب نمود . و هنوز كه محرم 1336 است مردم بيچاره به اين طرف و آن طرف مىدوند به جائى هم نرسيده و نخواهند هم رسيد . اردبيلى ( سيد حسين ) اصلا اردبيلى ساكن مشهد و شغل او در مشهد تحصيل بود و مدتى هم در مدارس جديد تدريس مىكرد . اطلاعات او قديما و جديدا خوب است . از احرار خراسان و سن او نزديك به چهل سال است . در دورهء دوم مجلس از طرف خراسان وكيل شد و به طهران آمد و جزو فرقهء دمكرات مترقى شد . پس از تعطيل مجلس در 1329 مدتى در طهران بىشغل بود و در قلهك ( قريه‌ايست در شمال طهران و محل باغ ييلاقى سفارت انگليس است ) از ترس دستگيرى اتباع ناصر الملك سكنى داشت . بعد در حدود 1331 در ادارهء خزانه‌دارى مستخدم گرديد و بعد از يك سال بواسطهء ناسازگارى رئيس اداره استعفا داد . در موقعى كه روزنامهء « ستارهء ايران » در حدود 1333 در طهران تأسيس گرديد او سردبير روزنامهء مزبور بود . در محرم 1334 با مهاجرين احرار از طهران خارج شد و به قم آمد و بعد از چند روزى براى امورات ملى مأمور شد و به طهران برگشت و بواسطهء بسته شدن راه مراجعت نتوانست بكند و حاليه ( 1336 ) مدير روزنامهء « ايران » است كه بهترين روزنامهء پايتخت است .