ص 199 س 7 تيغت - ظاهرا تيغش . ص 201 س 5 كردى - ظاهرا گردى . ص 201 س 7 نشگفت - صحيح نشكفت . ص 203 س 17 - بعد از نوشروان بن خالد ظاهرا بايد افزود : حجّاب او . ص 208 س 13 فواهش - صحيح فواحش . ص 217 س 10 بر وزن - صحيح بر وزن ( يعنى به روزن ) . ص 220 س 14 آموذه‌اند - ظاهرا آزموذه‌اند . ص 221 س 15 سعادت - ظاهرا سعادات . ص 222 س 23 گر چرخ - ظاهرا كز چرخ . ص 233 س 20 اشتدّ - صحيح استدّ بسين مهمله است رجوع شود بلسان العرب مادهء س د د . ص 244 س 14 - در مصراع اول گرم كند و در مصراع دوم نرم كند بهتر است . ص 245 س 13 و حاشيهء 7 - صحيح سنهء 547 است چنان كه در همين كتاب هم در صفحهء 250 س 19 و 20 آمده است . ص 251 س 16 پس بروزاز - ظاهرا پس برو از ( يعنى بر او از ) . ص 263 س 9 تنگ شد - صحيح : تنك شد ( بضم تاء و ضم نون ) يعنى كم شد ( ق ) . ص 265 س 8 تيره كوى - ظاهرا تيره گوى ( يعنى زمين ) . ص 269 س 14 باذگان - صواب : باذكان ، يعنى قناعت باد كه آن هست ( ق ) . ص 271 س 18 شگوفه - صحيح شكوفه . ص 287 س 1 كابله - در صفحهء 235 و 236 نيز مذكور است ، و آن گاپله است كه در كتابت به صورت جاپلق درآمده است . ص 288 - بعضى از ابيات بحر هزج كه در اين صفحه آمده است از ويس و رامين است كه نظامى در ميان اشعار خويش گنجانيده است . ص 288 س 14 بنوك - ظاهرا بسوك .