ميسّر ببوذ ، واجب ديذم اين كتاب بنام شريف او ساختن و اين دفتر از بهر او پرداختن ، فهرست كتاب راحة الصّدور و آية السّرور و ترتيب مستودعات آن از فنون علم اوّل بمدح و ثناى كبريا مبدا كردم و نام خذا و دروذ بر مصطفى بياوردم و ذكر اهل بيت و ياران و ايمّهء دين از صحابه و تابعين و علماى اسلام بر زبان راندم ، پس مدح و ثناى اين پاذشاه و قصيدهء كه انشاى خاطر اين ضعيف است ، و بعد از آن احوال خويش و سبب تاليف كتاب پس ذكر عدل كه سيرت پاذشاه عادل كيخسرو است ، بعد از آن تاريخ پاذشاهى و آئين سلطنت آل سلجوق بر سبيل اختصار بگويم ، و ذكر شعراى متاخّر و شعرهائى كه در حضرت ايشان خوانده‌اند بيارم و در آخر ذكر هر سلطانى دعاى پاذشاه كيخسرو بگويم و قصيدهء مدح او ، پس فصلى در آداب ندمت و شراب و باختن شطرنج و نرد بيارم ، و فصلى در تير انداختن و اسپ تاختن و آداب شكار و بار و رزم و بزم بيارم ، و در علم خط اسرارى چند كه تا اين غايت كس اظهار آن نكرده است فصلى مشبع بگويم نظما و نثرا ، و فصلى غالب مغلوب و فصلى چند در ادويه و اشربه كه باه را قوّت دهذ ، و آخر ختم بر مضاحكى چند و هزليّات كنم تا متصفّحان اين كتاب را چون از [ جدّ آن ] « 1 » و حكايت بزرگان ملال گيرذ بذان تفرّجى كنند ، و كوته نظران كه از روح سخن محروم باشند بسبب آن مضاحك اين كتاب را مطالعه كنند ، و ذكر محامد اخلاق اين پاذشاه خوب سيرت و اين تخت دار جوان‌بخت همه كس بخوانذ و بر

--> ( 1 ) در متن محو شده است