محمد بن علي بن سليمان الراوندي

40

راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى )

از ازل دامن بقايت باذ * بسته در آستين عمر ابد كه مجموع خلال كمال و خصال پسنديذه است ، و قلم فتوى و قدم تقوى او معمار جهانست و در جملهء عراق استاذ همگنانست ، منصب تدريس ازو آراسته است و بدار الملك همذانش پاذشاه عادل ملك الامرا جمال الدّين اى ابه الاعظم اتابكى عزّ نصره فرا خواسته است و مدرسهء خويش و چند مدرسهء ديگر و خانقاهها بذو بياراسته ، و شكوه علماى آن شهر بذوست و در انواع علوم مقدّم همه اوست چه فنون دانش بغايت كمال رسانيذه است ، و اگر عبّادى 29 و علاء خوارى 30 در قيد حيوة بوذندى انشاى سخن ازو آموختندى و دقائق علم وعظ ازو اندوختندى ، و او را درين معنى تصانيف و در فقه و خلاف و تفسير و حديث و لغت و شعر پارسى و تازى استاذست ، و در خطّ و لغت اظهر من الشّمس است كه مانندش نه كس ديذ و نه شنيذ ، جزاه اللّه عنّى خير الدّنيا و الآخرة « 1 » و آنچ از احسان در حقّ اين دعاگوى فرموذ و سعيى كه نموذ ملكا و پاذشاها در دو جهان دستگير او كن و فرزندان او را به همان نظر عنايت ملحوظ دار و به همان درج كفايت برسان ، و بهر كلمهء علمى كه در حقّ بنده انعام فرموذ هزار كلمه به روزى فرزندان و خلفان نجيب رشيد وى كن ، و چنانك در دنياش منبردار و ميراث‌خوار العلماء ورثة الانبياء « 2 » كردى در آن‌جهان همنشين و نازنين حور العينش كن و با سيّد المرسلين و رسول ربّ العالمين قرينش گردان بجاه f . 18 a عبادك الصّالحين و انبيائك و المرسلين « 1 » ، مدّت ده سال در خدمت او بوذم و عيون شهرهاى عراق بپيموذم ، در علم خط چنان شذم كه نموذارش علمى درين كتاب شمّهء روشن شوذ ، هفتاذ گونه خط را ضبط

--> ( 1 ) ن ا بىحركات ( 2 ) حديث معروف رواه ابن النّجار عن انس « العلماء ورثة الانبياء يحبّهم اهل السّماء و يستغفر لهم الحيتان فى البحر اذا ماتوا الى يوم القيامة » ( كنز العمّال ج 5 ص 201 )