توفير مىآوريم ، ظلم را نام توفير برنهاذند و خون و مال مسلمانان را بناواجب ريختن و ستذن منفعت خواندند و بدين [ بهانه ؟ ] « 1 » ملك با دست گرفتند و قلم ظلم در مساجد و مدارس كشيذند و آب علما ببردند ، مثل : من خانه الوزير فاته التّدبير « 2 » ، شعر : ز دستور بذگوهر و جفت بذ * تباهى بديهيم شاهى رسذ و سرهنگان نامسلمانان كى بفتوى قرآن « 3 » خون ايشان مباحست بر سر مسلمانان داشتند تا بىرحم به زخم چوب از مسلمانان زر مىستذند ، و بهانها و مصادرات و تقرير فاش شذ و در هر شهرى بهانه‌گيرى بوذ كه مسلمانان را رنج مىنموذ ، و خون و مال مسلمانان مىبرد كه اين منفعت ديوانست و خرابات و خمرخانها را بنا كردند و بفاش لواطه و زنا و مناهى شرع را تمكين داذند ، و بر هرچيزى ضمانى نهاذند و قرار مالى بداذند كه اين توفير پاذشاهست ، و آب علما ببردند ، مثل : من تعرّى عن لباس التّقوى لم يستتر بشيئ من الدّنيا « 4 » ، هركه از لباس تقوى برهنه شوذ هيچ از دنيا بنپوشذ ، و هر سرهنگى ده جا قوّادخانه نهاذه است ، در هر شهرى از شهرهاى عراق . . . . « 5 » زنان نشانده ، آن خورند كه در شرع حرام و آن كنند كه بيرون از دين اسلام بوذ ، پليذزبان باشند ، بهر سخنى دشنامى f . 14 b بدهند ، اوّل سخن دشنام و دوّم چماق و سوّم زر بده هرسه بناواجب ، و خذاى عزّ و جلّ در قرآن مجيد مىفرمايذ آية : إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا « 6 » أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ « 7 » ، گفت جزاى ايشان كه با خذاى تعالى حرب كنند يعنى فرمان خذا و رسول بگذارند و بجا نيارند و

--> ( 1 ) در ن ا ناخواناست ( 2 ) فق : f . 16 b ( 3 ) اشاره است بآية إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ الخ ( ر ك به ح 7 ) ( 4 ) فق : من الكسى بجاى « من الدّنيا » ( f . 5 b ) ( 5 ) دو كلمه ناخواناست ( 6 ) ن ا : يقتلوا ( 7 ) قر : 5 ، 37