و امام معظّم شافعى مطّلبى « 1 » و ابو يوسف قاضى « 2 » و محمّد حسن شيبانى « 3 » و سفيان ثورى « 4 » و مالك « 5 » و زفر « 6 » و احمد حنبل « 7 » و علماى تفسير و مشايخ اصحاب حديث رضى اللّه عنهم و عن والديهم اجمعين باذ كه همه سالكان راه خذا و مجتهدان شريعت مصطفى بوذند ، و سخت بذبخت كسى بوذ كه زبان طعن در يكى ازيشان دراز كنذ ، از آنك همه بر حق‌اند ، f . 6 b راه همه بخذاست و دين جمله شرع مصطفاست ، تعصّب بيش‌ازين نبايذ كى آنكس كه مذهب امام اعظم بوحنيفهء كوفى رضى اللّه عنه دارذ گويذ راه بوحنيفه روشن‌تر و بخذا نزديكترست ، و آنك مذهب امام معظّم شافعى مطّلى رضى اللّه عنه دارذ اعتقاد بندذ كه راه شافعى « 8 » سهلتر و ايمن‌ترست ، امّا آنك گويذ بوحنيفه يا شافعى نه بر حق بوذند كافر بيقين و بذدين باشذ ، و چه بذبخت و شقى و دوزخى و نامنصف آدمى باشذ كه هزار يك علم شافعى ندارذ گويذ شافعى درين مسئله مخطيست ، و در جهان غبنهاء بسيار و حيفهاء بىشمارست امّا هيچ غبنى بذان نميرسذ كه مردى سى سال تحصيل كنذ علم شريعت و انواع لغت و احاديث و تواريخ و سير سلف تازى و پارسى بياموزذ چون به بالاى منبر برآيذ كمتر دشمنى جاهل يا پيرزنى غافل گويذ هيچ ندانذ ، و فقيهى بيست سال تكرار كنذ علم خلاف و جدل خوانذ تا بدانجا رسذ كه در محفلى مسئلهء توانذ گفت ، يكى كه ماهى بوذ تا

--> ( 1 ) ابو عبد اللّه محمّد بن ادريس الفقيه ، ولادتش در سال 150 ه و وفاتش در مصر در سال 204 ه ( ايضا در حرف م ) ( 2 ) القاضى ابو يوسف يعقوب بن ابراهيم الانصارى المتوفّى سنة 182 ه ( ايضا در حرف ى ) ( 3 ) ابو عبد اللّه محمّد بن الحسن بن فرقد الشيبانى الفقيه الحنفى المتوفّى سنة 189 ه ( ايضا در حرف م ) ( 4 ) ابو عبد اللّه سفيان بن سعيد الثّورى الكوفى ( 95 - 161 ) ه ( ايضا در حرف س ) ( 5 ) الامام ابو عبد اللّه مالك بن انس المتوفّى سنة 179 ه ( ايضا در حرف م ) ( 6 ) ابو الهذيل زفر بن الهذيل الحنفى المتوفّى سنة 158 ه ( ايضا در حرف ز ) ( 7 ) الامام ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن حنبل المتوفّى ببغداد سنة 241 ه ( ايضا در حرف آ ) ( 8 ) ن ا : سافعى