كروسينسكى ( مترجم : مهراب اميرى )

306

ده سفرنامه ( فارسى )

تماشاى چنين منظره‌اى وحشتناك ، دستور قطع عضو مجرمين را صادر نمود . كرمان هيچ شهرى در خاورزمين به اندازه كرمان در جنگهاى ويرانگر داخلى و خارجى آسيب نديده است چنگيز خان ، تيمور لنگ ، افغانها ، نادر شاه هركدام به نوبه خود اين شهر را تصرف نمودند و پس از قتل و غارت آن را منهدم و از سكنه خالى نمودند و براى آخرين بار اين شهر در سال 1794 در اثر يك توطئه به‌دست آغا محمد خان ( عموى پادشاه فعلى ) پس از چند ماه محاصره در زمان لطفعلى خان بزرگ « 1 » سقوط كرد او در نهايت شجاعت و پايمردى از شهر دفاع كرد ولى سرانجام در اثر قحطى و كمبود مواد غذايى در شب دوم جولاى 1794 يكى از سردارانش به نام نجف قلى خان در اثر وسوسه و ترغيب آغا محمد خان اجازه داد تا سپاهيانش از يكى از دروازه‌ها وارد شهر شوند وقتى كه لطفعلى خان دريافت كه همه چيز از دست رفته است لامحاله در آن شب تاريك صفوف دشمن را شكافت و راهى براى خود باز كرد و به‌طرف بم متوارى گرديد و در آنجا توسط حاكم آن شهر دستگير « 2 » و نزد آغا محمد خان اعزام گرديد و

--> ( 1 ) - لطفعلى خان آخرين پادشاه دودمان زنديه است كه اكثر مردم ايران در حال حاضر از فقدان او متأسف و متأثرند چرا كه او مرد دلير و شجاعى بود و شخصيتى چون او به‌ندرت در بين هموطنانش يافت مىشود او حتى در زمان كاميابى و قدرت نيز كريم و بزرگوار بود . « نويسنده » . ( 2 ) - محمد على خان سيستانى حاكم بم بود و برادرش نيز در ركاب لطفعلى خان