در اين سال خود شاه اظهار كرد جشن نگيرند و خرج جشن را صرف مردم ستمديدهء پيله‌سوار كنند . ليكن مجلس نپذيرفت و دستور داد « به شكرانهء اين موهبت و رأفت كبراى ملوكانه » در همه‌جا جشن برپا شود و از اين‌رو همه‌جا جشنها برپا كردند . ولى اين جشنها هم نتوانست كينهء مردم و مشروطه‌طلبان را از دل محمد - على شاه بيرون آورد . به خصوص كه در اين هنگام پنهانى گفتگو بين روسها و محمد على شاه شروع شده بود و به پشتيبانى آنها دلگرم بود . در اين موقع نظام السلطنه هم كه شايد از اين جريان كم‌وبيش آگاه شده بود ، با اين‌كه چند روزى از ترميم كابينهء دوم او نگذشته بود ، استعفا كرد و به كلى از كار كناره‌گيرى نمود .