يا انگليس نمىشد و فرانسه هم روى خوش نشان نداد و دولت ايتاليا هم رسما درخواست ايران را رد كرد ، دولت ايران متوجه سوئد شد و پس از مكاتبات مفصل بين لندن و پطرزبورك و لندن و استكهلم و كذلك پطرزبورك و استكهلم ، دو دولت بزرگ گفتند و اجازه دادند كه براى دولت ايران « استخدام صاحب‌منصب سوئدى اشكالى ندارد ! ! » . دولت تقاضا كرد و مستشاران سوئدى تحت رياست كاپيتان يالمارسون 43 ساله براى اين كار در نظر گرفته شدند . مجلس براى رياست هيئت ساليانه 20000 فرانك و براى هريك از صاحب‌منصبان سوئدى ديگر ليوتنانت جولا براند و ليوتنانت پيترسن فارغ التحصيلهاى كالج نظامى 12000 فرانك معين كردند و براى هريك از دو فرانسوى كه يكى در وزارت داخله و ديگرى در وزارت عدليه كار مىكردند ساليانه 30000 فرانك تعيين نمود . مستشار وزارت داخله دومورنى و مستشار وزارت عدليه پرنى نام داشت . سه روز بعد از اين اجازه‌ها ، مجلس بودجهء خود را تصويب كرد . به اين ترتيب كه حقوق وكلا هريك ساليانه ( تقريبا 1272 تومان ، ماهى 106 تومان ) مجموعا 121000 تومان . حقوق اجزاء و كاركنان مجلس جمعا 13254 تومان . و مصارف متفرقه 10674 تومان . در روز هفتم جمادى الثانى مجلس بودجهء دربار را نيز تصويب كرد . جمع اعتبارات آن از 000 / 300 تومان تجاوز نمىكرد . به اين ترتيب كه : وجه خاص مصرف شخصى شاه 24500 تومان مخارج وليعهد 18000 « مخارج نايب السلطنه به انضمام اعضاء كابينهء او 60000 « وزارت دربار 20000 « خانوادهء سلطنتى 13500 «