ساخته بودند . مسير ما تا اينجا به سمت جنوب بوده است . از آخرين جايگاه تا اينجا آب وجود نداشت ولى در اين نقطهء از شاخهء شرقى دره نهرى در جريان بود كه به زمين فرو ميرفت . اين محل درووون نام داشت . با رسيدن دسته ميرسالار سروصدائى به پا شد و تازه واردين كه پياده آمده بودند تشنه و غرق در عرق بودند . آنها ساعت 9 به استراحت پرداختند و من به نوشتن پرداختم . امروز من يك شب كلاه كوچك و سبك كه دستمالى بدور آن پيچيده شده بسر گذاشته‌ام كه خيلى راحت‌تر از كلاه مىباشد ولى شالى كه بسته‌ام گرم است . بعدازظهر هوا بشدت گرم بود و بعد از ساعت 4 در استخر روبرو شستشو كردم . آب كمى سبز رنگ بود و جريان آن آهسته و به خوبى آبهاى ديگر نبود ولى در عوض آنقدر گود بود كه نتوانستم به ژرفاى آن برسم و ميتوانستم از فراز صخره‌اى در آب شيرجه بروم . پس از آن به بزى كه در آخر دره بسته شده بود تيراندازى كرديم و مقدار زيادى فشنگ در اين راه به كار رفت . سپس براى گردش بميان باغها رفتم . در دامنهء كوه به چشمه‌اى كه به صورت نهرى پرآب جارى بود برخوردم و از آب گواراى آن نوشيدم . بعد از آن با ميراسد اللّه و ميرسالار روى سنگى نشسته به خوردن انجير و انگور كه در چشمه خنك شده بود مشغول شديم . بحث ما درباره ازدواج و مخارج آن دور ميزد . آنها مى - خواستند بدانند آيا در لندن هم مردان مجبور هستند براى كابين يك زن مثلا 400 تومان بپردازند . بايشان گفتم ما نه تنها خرجى نميپردازيم بلكه قبل از اينكه با زنى ازدواج كنيم انتظار داريم لااقل هديه‌اى در حدود 400 تومان برايمان بياورد . از روى تحسين سرشان را تكان دادند و اظهار داشتند در اين صورت ميتوان با ازدواج با چهار زن مبلغ 2000 تومان دريافت كرد . چند نفر از ميرها روزه بودند ولى مثل اينكه با وجود غروب خورشيد عجله‌اى براى شكستن روزه خود نداشتند . دو نفر از خدام شاهزاده احمد كه عمامه سرخ بر سرنهاده بودند نيز وارد شدند و به ميهمانان پيوستند . بقعه شاهزاده احمد در منطقه قلاوندها در ناحيه كوس قرار دارد . خادمان اين امامزاده دستار سرخ مىبندند و مانند سيدها