مىباشد ، كه در تاريخ حسنويه از آنها ياد شده است ( نقل از ابن اثير ص 146 و 219 ) . لر كوچك همچنين مورد تهاجم تركها و مغولان قرار گرفته است ( براى مثال جنگهاى اتابك لر كوچك بر عليه تركان بيات ( بهارلو ؟ ) و « ايوا » را مىتوان ذكر كرد ) . در زمان صفويه طوايف ترك از جانب كهگيلويه وارد لرستان شدند . همچنين دسته‌هائى از ارامنه و گرجيها در شمال بختيارى مستقر گرديدند . راجع به تغيير مكان طوايف در زمان افشاريه ، زنديه و قاجاريه بعدا صحبت خواهد شد . بهرحال در قرن نوزدهم بتدريج موقعيت منطقه لرستان به حالت ثبات درآمده است . اسامى ايلات و طوايف لر را اكنون به خوبى ميدانيم و فهرست اين طوايف از سال 1836 ميلادى ببعد موجود است ، تعداد جمعيت لرها بنا به روايت لرد كرزن ( جلد دوم ص 274 ) در سال 1881 ميلادى بالغ بر 421000 نفر بوده است ، كه از اين عده 170000 نفر بختيارى ، 41000 كهگيلويه‌اى ، 210000 لر فيلى بوده‌اند 46 . طبق آمارى كه رابينو 47 در سال 1904 ميلادى تهيه كرده است جمعيت لر كوچك بدين قرار بوده است : پشتكوه تعداد 31650 خانوار ( 130000 نفر ) ، پيشكوه 10000 خانوار ( 50000 نفر ) بوده است . ولى اين ارقام خيلى ناچيز به نظر ميرسد ( رابينو هم تعداد را كمتر از آنچه بوده‌اند ذكر كرده است ) ( اكنون بطور خلاصه به گروههاى چهارگانه لر اشاره ميكنيم ) . الف - ممسنىها : گروه ممسنى شامل چهار طايفه بنامهاى بكش ، جاويد ، دشمن - زيارى و رستم مىباشد ( ر ك : مقاله مربوط به شول ) . ب - لرهاى كهگيلويه : طوايف كهگيلويه از سه طايفه بزرگ آقاجرى ، باوى و جاكى تشكيل شده‌اند . آقاجرى ( نام يك طايفه قديمى ترك از آغاجارى است ) شامل نه قبيله بوده است كه چهار قبيله آن يعنى افشار ، بيگدلى ، چغاتائى و قره‌بگلو ترك ميباشند ( احتمالا اينها باقيمانده شاهسونها هستند