سيد على آل داوود
54
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى )
مزبور مثمر و به جهت اعتدال هوا ميوههاى سردسيرى و گرمسيرى از آنجا حاصل است ، و شرب آن بساتين بهشت آئين و ساير مزارعات دور شهر از قنوات و منبعى است كه آن منبع در قريهء قصر قمشه واقع است كه فقراتش لاتعد و لاتحصى است . چنانچه مجراى قنوات مزبوره كه در زمان دولت زنديه تعمير شده ، مذكور مىشود كه سوار در مجراى آن عبور مىنموده و بالفعل از بابت عدم بضاعت و اخراجات خندقهاى او بيشه و نىزار ، و قنواتش بالكليه منسد الماء و خراب و مزارعات و باغات نيز اغلب به سبب عدم آب خراب و مسلوب المنفعه است ، و چنانچه هرساله معادل پانصد تومان حسب التخمين اخراجات تنقيه قنوات مزبوره شود هر آينه شرب به قدر كفايت حاصل و ديوان و رعايا نيز از آن منتفع خواهند شد ، و آنچه ميزان هواى شيراز جنت طراز از روى دقت و اهتمام ملاحظه و سنجيده شده ، انشاء اللّه تعالى در اواخر كتابچه ذكر و به عرض اولياى دولت بهيه و امناى شوكت سنيه خواهد رسيد . وقايع يوم ششم شهر ذيحجة الحرام مطابق سيچقانئيل خيريت دليل سنه 1256 [ محال خانهزنيان ] از اقبال بىزوال خديو بىهمال و شاهنشاه ظفرمند بلند اقبال روحنا فداه از بلده شيراز حركت و روانه محال « خانهزنيان » « 1 » و مسافت اين راه هشت فرسنگ تمام است و از اصل بلده الى باغى كه موسوم به باغ شاه چراغ است راه صاف و هموار است . بعد از آن
--> ( 1 ) . در متن نسخههاى خطى « خانزنيان » آمده است .