سيد على آل داوود

22

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى )

توپخانه از آنجا گذشت باقى راه در نهايت سهولت و آسانى مىرود . و راهى ديگر « 1 » نيز كه اندكى مسافتش بيشتر از اين راه است ، در سمت شرقى كوه مزبور واقع كه حركت دادن توپخانه از آن راه بهتر از سمت غربى است . بعد از گذشتن از اين ورطه مشكله عقبه ارچين راه اندكى روى به نشيب در ميان كوه به طرف جنوب مىرود تا به جائى مىرسد كه مسمى به « پوزه سنگ شاه » است . بعد از گذشتن از پوزهء مزبور ، صحرائى است وسيع الفضا : « كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ - الظَّمْآنُ ماءً » « 2 » كه به همه جهت زمين آن صحرا شوره‌زار و كوير است و از طرف يمين همين راه به فاصله يك فرسنگ زنجيرهء كوهى است كه كشيده شده و اتصال دارد به كوه كلاه قاضى و قريب به مهيار كوهى است مشهور به « امامزاده » و در سمت شمال كوه مزبور قريهء خرابه چند است كه مطلقا آبادى ندارد . و مهيار در سمت جنوب اين كوه و كوه ديگر كه موسوم به « كلاه رشتى » است واقع است و كاروان‌سرائى در آنجاست كه مسافتش تا مهيار به قدر يك تير پرتاب است و باغستان بسيار در سمت جنوب كاروان‌سرا واقع است و آبش قليل و اندك است كه كفايت بساتين و محصولات آنجا را نمىكند و حوالى كاروان‌سراى مزبور آب انبارى است كه آبش بسيار ناگوار و متعفن است . وقايع يوم بيست و نهم [ قمشه و اطراف آن ] از الطاف كامله حضرت خاقان گيتىستان روحنا فداه از منزل

--> ( 1 ) . كلمهء « ديگر » در نسخهء مجلس نيست . ( 2 ) . آيهء 39 ، سورهء نور .