شريعت سيد الانام را - عليه افضل التحية و السلم « 1 » - منقاد باشد . جنيبت‌كشان سعادت ازلى به جاى گلگون خوش‌خرام و شبديز تيزگام اشهب صبح و ادهم شام به طويلهء « 2 » اقتدار كامگارى بندند كه عطفت « 3 » عنان عزيمتش به جانب صلاح حال و فراغ بال عاجزان « 4 » شكسته‌بال باشد . رايضان عنايت لم‌يزلى به عوض كميت بادپاى و سمند جهان‌پيماى « 5 » ابرش ذهب آفتاب و نقرهء خنگ [ a 2 ] ماه را در مقود تذليل عاليمقدارى كشند كه در ميدان سعادت‌گوى متابعت شريعت از همگنان بربايد . عروج بر معارج فلك سرورى كسى را ميسّر گردد كه سر خضوع بر آستان « 6 » دين نهد . و صعود بر مصاعد كامكارى آن را مسلّم شود كه خاك راه شريعت سيد المرسلين - صلى اللّه عليه و آله و سلم « 7 » - باشد . بيت ز خاك پاى « 8 » تو هر ذرّه‌اى كه برخيزد * بر آسمان رود و كار آفتاب كند آينهء تيغ گاهى چهرهء مقصود بنمايد كه از تعظيم ملّت زهرا صيقل پذيرد ، و نهال رمح وقتى ميوهء مراد بار آورد كه از شرع شريعت غرّا آبشخور گيرد . گرد معركه كه كحل الجواهر دولت است آنگاه روشنى به ديدهء اميد بخشد كه از ضياء نصرت دين محمدى انگيزد ، و باد عزيمت آن دم بر چمن اقبال وزد كه از سر كوى تقويت شرع احمدى خيزد . از سهام حوادث زمان صاحب دولتى امان يافت كه به باطن پاك درويشان صافىدل پناه آورد ، و وصول « 9 » به نهايت مراد « 10 » كسى را دست داد كه در وقت توجّه اسفار و تعرّض اخطار بدرقهء راه از همّت مقيمان مدرسه و ساكنان خانقاه جست .

--> ( 1 ) . ج ، ط : سيد المرسلين صلى الله عليه و آله را ( 2 ) . الف : بر طويلهء ب : را بر طويلهء ( 3 ) . ب ، ط : عطف ( 4 ) . ط : عاجزان ندارد ( 5 ) . ط : و سمند جهان‌پيماى ( 6 ) . ج : آستانه ( 7 ) . ط : جملهء دعائى را ندارد ( 8 ) . ط : راه ( 9 ) . ج ، ط : قبول ( 10 ) . ج : مراد و مرام ، ب : مرام