خلاصهء كلام آن‌كه [ 28 الف ] امراى ثلاثه اعنى محمد خان تركمان و عليقلى خان و اسمى خان كه سركردهء جماعت بىعاقبت اشرار بودند با مسيّب خان ولد محمد خان شرف الدين اغلى تكلو كه از رخنه‌گران عمدهء مملكت بود متفق گشته خداويرد [ ى ] دلاك را كه از جملهء محرمان خاص آن حضرت بود فريفته نمودند و آن نمك به‌حرام بىدولت در روز يكشنبه بيست و هفتم شهر ذى حجهء سنهء اربع و تسعين و تسعمايه كمر به قصد قتل آن شاهزادهء نامدار بر ميان بسته قدم به صوب مقصد گذاشت . قضا را در آخر آن روز لشكر خواب بر اقليم وجود مسعود شاهزاده تاختن آورده به خاطر جمع پهلو بر بستر راحت نهاده بود كه خداويردى ملعون بر بالين حضرت شاهزاده آمده هريك از خدمتگاران را به كارى فرستاد و در همان‌جا منتظر فرصت ايستاد تا آن‌كه خنجر فلك بىمهر به سينهء مغرب فرورفت و ظلام شب فضاى جهان را چون دل سنگدلان بىرحم تيره و تار ساخت . چو از دمهاى سرد شام نمّام * به يك‌دم طشت مهر افتاد از بام آن ملعون نمك‌حرام قدم به وثاق شاه و الا جاه گذاشته سه ضربت خنجر به سينه و سر و دل آن شاهزادهء مظلوم زده صداى آه از شاه بىگناه برآمد و ناگاه روح پرفتوحش به جانب گلشن‌سراى قدس پرواز نمود . در همان لحظه آن ناپاك سفاك بىباك خود را به خدمت امراى ثلاثه رسانيده قتل شاهزاده را اظهار نمود . ايشان به جهت اين‌كه مبادا پرده از روى كار برداشته شود آن واجب القتل را در صندوقى كرده درش را مقفل ساختند و آن خبر را ناشنيده انگاشته خود را به كنارى گرفته ، على الصباح كه سينهء صبح غمناك از اثر خنجر افلاك چاك گرديد اهل خدم قدم به خوابگاه شاهزادهء جهان‌پناه گذاشته ديدند كه اندام گلفام شهريار عالىمقام چون شاخ ارغوان به خون غوطه زده صداى ناله و افغان به آسمان رسانيده به خاك و خون غلطيدن گرفتند . غازيان دولتخواه چون از مقدمهء معلومه آگاه شدند مانند لاله تاجهاى سياه بر سر گذاشته از لباس ظاهرى عريان گشتند . والد بزرگوار آن غريق بحر ظلم افسر شاهى را به دور انداخته گريبان جان را چاك زد و به هردو دست خاك بر سر مىريخت . به هر تقدير شور و آشوب عظيم در جان شاه و سپاه افتاد . آن‌گاه [ 28 ب ] جناب صدارت‌پناهى اعنى خدام مير شمس الدين محمد شوشترى و جناب مير ابو الولى قاضى عسكر با تمامى فضلا و صلحا و علما موافق شرع شريف به تجهيز پرداخته نعش آن غريق بحار فضل را نقل دار الارشاد اردبيل نمودند .