غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )

ديباچه 7

دستور الوزراء ( فارسى )

كتاب حاضر كتاب حاضر يعنى دستور الوزراء چنان كه پيش ازين هم اشاره رفت از حيث تاريخ دومين تأليف خوندميرست كه نخست در سال 906 در زندگى امير عليشير نوائى امير دانش‌پرور معروف دربار ابو الغازى سلطان حسين متوفى در 906 در هرات آن را تأليف كرده و احوال وزراى اسلام را تا همان زمان در آن آورده است و سپس بار ديگر پس از برچيده شدن سلطنت ابو الغازى سلطان حسين بايقرا و فرزندان او و تسلط محمد شيبانى خان بر هرات و خراسان در آن نظر كرده و مطالب ديگر و حوادث پس از 906 را بر آن افزوده و روايت يا نسخهء دومى از آن انتشار داده است و به همين جهة ازين كتاب دو روايت بدستست ، يكى روايت اول كه همان تأليف 906 باشد و ديگر روايت دوم كه شرح حال دوازده وزير ديگر را بر آن افزوده و در سه جاى آن نام محمد شيبانى خان را با القاب « امام الزمان و خليفة الرحمن ابو الفتح » آورده است و آخرين تاريخى كه در آن آورده ( ص 453 از متن حاضر ) سال 914 است و پيداست كه پس از 914 اين روايت دوم را ترتيب داده است و پيش از 916 كه شيبانى كشته شده آن را بپايان رسانده ولى در ساير جاهاى كتاب دستى نبرده و اين دو روايت پيش از آن همه‌جا با يكديگر يكسانست . روايت اول را بنام كمال الدين خواجه محمود وزير سلطان حسين بايقرا نوشته و در روايت دوم نام او را همچنان باقى گذاشته است .