در سال 942 خوندمير نيز زنده بود زيرا كه درين سال شهاب الدين معمائى شاعر مشهور معماساز آن زمان در گذشته و خوندمير ماده تاريخى در مرگ او سروده است و ناچار ميبايست در اواخر 942 مرده باشد چنان كه مؤلف شاهد صادق هم رحلت او را در 942 آورده است و بنابر وصيتى كه كرده بود او را در دهلى در جنب مزار نظام الدين اوليا و امير خسرو دهلوى به خاك سپرده‌اند و درين زمان نزديك 62 سال داشته است . در زمانى كه در دربار بابر در هندوستان بوده پايهء بلند يافته است چنان كه بابر خود در كتاب خود كه بنام واقعات بابرى معروفست مينويسد كه در هشتم ربيع الاول سال 935 در باغ بهشت كه بزمى شاهانه ترتيب يافته بود و ايلچيان اطراف و امراى اكناف حضور داشتند خوندمير مورخ مؤلف كتاب حبيب السير و مولانا شهاب الدين معمائى و ميرزا ابراهيم قانونى كه از هرات آمده بودند و هريك در فن خود نظير و همتا نداشتند در آن روز بملازمت رسيدند و نوازش يافته از جملهء مقربان گرديدند . تأليفات خوندمير امتيازى كه خوندمير در ميان مورخان ايران دارد اينست كه بيش از همه به زبان فارسى چيز نوشته است . تا جائى كه من اطلاع دارم شش كتاب ازو به زبان فارسى بدستست كه به ترتيب تأليف بدين قرارست : 1 ) خلاصة الاخبار فى احوال الاخيار كه مختصريست از تاريخ