هنگامه‌اى را برمىشكستى و بتدبيرى ابواب سهولت مهمات را بر ما ميبستى ، اما چون بتقدير ايزد تعالى اركان دولت ما استحكام يافته بود مروانيان را از حسن رأى و تدبير تو غير صورت خسارت روى ننمود ، نظم چو تقدير خدا لطفى نمايد * ز تدبير بشر منعش نيايد العبد يدّبر و اللّه يقدّر . بعد ازين قيل و قال عبد الحميد را بسياستگاه بردند و بتيغ ستم نقش وجود او را از لوح هستى ستردند ، بيت چنينست آئين گردان سپهر * به خون كسان شسته هرشام چهر وفا و مدارا ز گردون مجوى * كه آمد جفاپيشه و تندخوى پوشيده نماند كه صاحب جوامع التواريخ جلالى قعقاع بن عيسى و جراح بن عبد الملك عبد اللّه و بكير بن سماخ اللخمى را در سلك وزراى بنى اميه شمرده اما ذكر نكرده كه جماعت مذكوره ملازم كدام‌يك از حك ام بنى اميه بوده‌اند و العلم عند اللّه تعالى . ذكر شمه‌اى از احوال وزراى خلفاى بنى عباس نزد فضلاى خرده‌شناس و علماى فضيلت اقتباس به صحت پيوسته كه از اولاد امجاد ابن عم خير الناس عبد اللّه بن عباس رضى اللّه عنهما سى و هفت نفر بر مسند خلافت نشستند و مدت پانصد و بيست و سه سال و كسرى دولت در آن خاندان عاليشان بود . اسامى ايشان اينست كه مذكور مىگردد : 1 ) ابو العباس سفاح عبد اللّه بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس ، سفاح بود ، 2 ) ابو جعفر منصور دوانيقى كه برادر ابو العباس سفاح بود ،