شريعت متين در قبضهء تصرف و اقتدار خلفاى راشدين رضوان اللّه عليهم اجمعين بود و در آن زمان فرخنده نشان اسم وزارت بر نواب و كتاب ايشان عليهم التحية و الغفران اطلاق نمىكردند . لاجرم ايراد احوال آن طايفه درين اوراق از رعايت حسن ادب دور نمود و چون بنابر مضمون حديث مسطور على قائله شرايف الصلوات و لطايف التحيات بعد از انقضاى مدت مذكور كاركنان قدر و قضاء بساط خلافت را درنوشتند و حكام « 1 » بنى اميه فرمان‌فرماى امت خير البريه گشتند مدت نود و يك سال زمان اقبال آن طايفه امتداد يافت و پرتو انوار ايالت بر وجنات احوال چهارده نفر ازيشان تافت برين موجب : 1 ) معاوية بن ابى سفيان « 2 » . 2 ) يزيد بن معاويه « 2 » . 3 ) معاوية بن يزيد « 2 » . 4 ) مروان الحكم « 2 » . 5 ) عبد الملك بن مروان . 6 ) وليد بن عبد الملك . 7 ) سليمان بن عبد الملك . 8 ) عمر بن عبد العزيز بن مروان . 9 ) يزيد بن عبد الملك . 10 ) هشام بن عبد الملك . 11 ) وليد بن يزيد بن عبد الملك .

--> ( 1 ) در اصل : حكم ( 2 ) رجوع شود به ياد داشت ذيل صحيفه 20