اين نسخه به خط نستعليق ، بدست شاهين بن عبد إله العمادى نوشته شده است . نسخه مزبور با نسخ استانبول و ليدن وجه تشابهى دارد ، ضمنا بايد متذكر شد كه اين نسخه نسبت به نسخهء ليدن با بىدقتى بيشترى استنساخ شده است . به علت تشابه زياد با نسخ استانبول و ليدن بجاست كه آن را نيز به اين دسته وارد كنيم . 5 - نسخه خطى كتابخانه ملّى پاريس تحت شماره 463 . اين نسخه با حرف « ث » مشخص شده است . متن اين دستنويس به خط تعليق و جملات ، اشعار و آيات قرآن كه در متن وجود دارند و نيز عنوان تمام فصول به خط نسخ نوشته شده‌اند . اين نسخه از لحاظ كيفيت از نسخ ديگر متمايز و داراى ترتيبات ويژه‌ايست . نسخه مزبور مطمئن‌ترين نسخ است و ما هنگام تهيه متن انتقادى از آن استفاده كامل به عمل آورده‌ايم . فقدان هر نوع اطلاعى درباره ناسخ اين نسخه ما را به اين فكر ميافكند كه باحتمال زياد نسخه مزبور نسخه اصلى است و يا نزديك به نسخه اصل مىباشد . تاريخ نگارش آن احتياج به تدقيق دارد . 6 - نسخه خطى كتابخانه ملى پاريس تحت شماره 1378 . نسخه با حرف « ج » مشخص شده است . نسخه ناقص است و فاقد صفحات زياد از جمله صفحات اوّل و آخر مىباشد . اين نسخه با نسخه موزهء بريتانيا شباهت دارد ، از اينرو آنها را ميتوان بيك گروه منسوب داشت . متن نسخه به خط نستعليق و عنوان تمام فصلها و مطالب عربى به خط نسخ نوشته شده است . به علت نواقص و فقدان صفحات اوّل و آخر دستنويس ، تاريخ استنساخ و نام ناسخ نياز بتوضيح دارند .