مؤلف را گرفت و كتاب فقط پس از شش سال در سال 767 هجرى ( 1365 - 66 ميلادى ) تماما بپايان رسيد . زمان پايان كار بر روى كتاب با دورهء فرمانروائى سلطان اويس ( 1356 - 1374 ) مصادف بود . استنساخ دستنويس كتابخانه كوپرولو سى سال بعد از پايان نگارش كتاب محمّد نخجوانى انجام گرفته است . 2 - نسخهء خطى كتابخانه ليدن تحت شماره 574 . اين نسخه را با علامت « ب » مشخّص ساخته‌ايم . در اين نسخه تاريخ استنساخ قيد نگرديده ، صفحات اوّل كتاب به خط زيباى نسخ نوشته شده و سپس خط تغيير مييابد . اين دستنويس شباهت نزديكى با نسخه خطى كوپرولوى استانبول دارد ، از اينرو آنها را ميتوان بيك گروه منسوب داشت . نسخه خطى ليدن ، نسبت بدستنويس استانبول با بىدقتى نوشته شده و اكثر فصول آن فاقد عنوان است ( همچنين در پلىكپى ) و نيز اشعار و مطالب و كلمات عربى آن اغلب نقطه ندارند كه قرائت صحيح بسيارى از آنها ، از جمله اصطلاحات ، برخى از اسامى خاص ، نامهاى جغرافيائى و غيره را دشوار ميسازد . صفحات اين دستنويس شماره ندارند . بر خلاف نسخه استانبول بر آخر نسخه ليدن از طرف ناسخ تقريبا چيزى اضافه نشده ، ولى در پايان قسمت اوّل ( قسم ) اين دستنويس ناسخ اطلاعاتى ميدهد . مانند نسخه استانبول ، در اين نسخه نيز ، از طرف ناسخ قيد شده كه كتاب از روى متنى كه از نسخه اصلى رونويسى گشته استنساخ گرديده است . نقل من نسخة نقلت من خط المصنف رب اختم بالخير و الحسنى .