محمد بن هندوشاه نخجوانى
362
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
برين موجب كه شرف عرض مىيابد ( * ) پسنديدهء نظر سعادت بخش حضرت شاهنشاهى كه ملحوظ نظر عنايت الهيست باد « 1 » و القصيدة هذه دولت « 2 » فروغ يافت ز فرّ خدايگان * بخت جهان پير ز نو ( * ) باز شد « 3 » جوان وضعى ستوده يافت كنون گردش فلك * وز « 4 » سر گرفت قاعدهء دور آسمان وضعى همه مبانى « 5 » آن « 6 » حليّت « 7 » ظفر * دورى « 8 » همه نتايج آن « 9 » نعمت امان قانون دهر گشت بتعديل مقترن * تا يافت دهر با شرف عدل اقتران سير نحوس را نبود بعد ازين اثر * باشد « 10 » سعود را همه با يكدگر « 11 » قران از صدمت الم ندهد هيچكس خبر * وز « 12 » صولت ستم نبود بعد ازين نشان زيرا كه ( * ) دين و ملك « 13 » ز نو « 14 » انتظام يافت * در سايهء سپهر مدار خدايگان شاهنشه ممالك عالم معزّ دين * سلطان اويس شاه جهاندار كامران شاهى كه كاينات ز ملكش ولايتيست « 15 » * واليش « 16 » عقل و جان و اهاليش انس و جان
--> ( * 1 ) - پ ج : حذف شده . ( 2 ) پ : از - دولت - تا آخر قصيده يعنى تا - سلطنت بمان - حذف شده . ( * 3 ) ت : شد ؟ ؟ ؟ كى . ( 4 ) - آ ت ج : و از . ( 5 ) ت : مياني . ( 6 ) ت : او . ( 7 ) ت : حليهء . ( 8 ) ت : دور . ( 9 ) ت : او . ( 10 ) - آ : باشد ، ب ج : تا شد . ( 11 ) - ت ج : يكديكر . ( 12 ) - ت : و از . ( * 13 ) - ت : دين ملك . ( 14 ) - ت ج : تو ( 15 ) - ث : ولايتست . ( 16 ) ت : فى الشر - در زير اين بيت با خط مغاير - اى في السرور و البهجة - افزوده شده .