« * 1 » مواد معاش و اسباب انتعاش بر « 2 » ايشان مضيّق شده جمعيتى ساخته سر بدزدى و حرامىگرى « 3 » برآورده‌اند و بر تجار و قوافل مىزنند و صامت و ناطق غارت مىكنند واجب آمد بتدارك ايشان قيام نمودن بدان سبب اين حكم نفاذ يافت و بدر الدين حسن را كى مردى دلاور و بهادر كارزار و از دليران روزگارست با لشكريانى كى در اهتمام او مىباشند بر سر ايشان فرستاده شد تا جمعيت ايشان را متبدّد و متفرق گرداند « 4 » و بهر جا كه يكى را از ايشان يا جمعى را دريابد بهر نوع كه تواند امّا بالاسر « 5 » و القيد و اما « 6 » بالقطع « 7 » و القتل دفع واجب شناسد « 8 » و به هيچ حال بر جمعى كه دما و فروج مسلمانان را بر خود حلال و مباح دانند « 9 » ابقا نكند « 10 » و در مجازاة اين اعمال از حضرت رب العالمين جل جلاله توقع ثواب « 11 » دارد و از جانب « 12 » ما مترقّب « 13 » سيورغاميشى « 14 » و عاطفت گردد امرا و صحرانشينان ( * ) و لشكريان « 15 » ( * ) ممد و « 16 » معاون « * 1 »

--> ( * 1 - * 1 ) - ث : حذف شده ( دو صفحه از اين نسخه افتاده ) . ( 2 ) - آ ت : حذف شده . ( 3 ) ت : كيري . ( 4 ) ب ت : كردانند . ( 5 ) ت : ؟ ؟ ؟ لاسر . ( 6 ) - آ : اما ، ب : ابا . ( 7 ) - آ : بالقلع ، ب : ناخوانا ، ت : القلع . ( 8 ) ب پ ت : شناسند . ( 9 ) ت : داند . ( 10 ) - ج : نكنند . ( 11 ) - پ : حذف شده . ( 12 ) - ج : حضرت . ( 13 ) - ت : متوقع . ( 14 ) - ب : شيوغاميشى . ( * 15 ) ج پ : حذف شده ، ت : و لشكرى . ( * 16 ) - پ : بمدد .