محمد بن هندوشاه نخجوانى

255

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

الموذّن جن و لا انس و لا شى الا شهد « 1 » له يوم القيامة يعنى هيچ « 2 » آفريده از جن و انس و نه هيچ چيز آواز موذن بشنود « 3 » الا كه در روز قيامت جهت او گواهى دهد « 4 » بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا متوليان و متصرفان مسجد جامع بزرگ تبريز او را موذن آن مسجد متبرك دانسته مراسم « 5 » توقير و تبجيل مرعى دارند و وظيفه‌اى كه به شرط واقف جهت موذن مقرر باشد در وقفيه مثبت و مسطور گشته ماه‌بماه و سال‌بسال با او جواب گويند و چيزى قاصر نگردانند جماعت مسلمانان كه در حدود مسجد جامع بزرگ و ديگر مواضع باشند چون « 6 » آواز نماز « 7 » شنوند بىتوقف به مسجد حاضر شوند و امر اجيبوا داعى الله را لبيك اجابت گويند تا از جملهء فايزان و رستكاران شوند ان شاء الله العزيز « 8 » و كتب بامر العالى دام نفاذه فى « 9 » باب دوم در احكام مختلفه دو ضرب ضرب اول در احسان و رعايت شانزده « 10 » فصل فصل اول در فتح‌نامهء تونكقال « 11 » كه بجميع ممالك فرستند « 12 » چون فيّاض على الاطلاق از خزانهء و ان تعدوا نعمة الله لا تحصوها

--> ( 1 ) - ت : يشهد . ( 2 ) - آ : كس - افزوده . ( 3 ) - آ : بالاى سطر - بشنود - نوشته ، ب : بشنود ، ت : نشنود . ( 4 ) ت : دهند . ( 5 ) ت : حذف شده . ( 6 ) ت : حذف شده . ( 7 ) ت : مؤذن . ( 8 ) ت : تعالى . ( * 9 ) - آ ب ت : حذف شده . ( 10 ) - پ ج : جهارده . ( 11 ) پ : حذف شده . ( 12 ) پ : نويسند