نوع دوم بر طريقهء احكام ديوان بزرگ « 1 » امرا و حكام و قضاة و نواب و متصرفان و بتيكجيان مراغه بدانند كى ازين تاريخ باز حكومت و متصرفى بيت المال آنجا به صاحب معظم مفخر عراق خواجه تاج الدين ( * ) دام معظما « 2 » كه همواره مباشر كليات امور و اشغال بوده تفويض رفت تا وجوه بيت المال را بموجب راستى استيفا نموده محفوظ و مضبوط دارد و اگر جمعى بحمايت متغلبان رفته « 3 » متروكات موتى « 4 » را خواهند كه پوشيده دارند يا در تعويق اندازند بدان ملتفت نشود و به تمام و كمال استيفا نمايد و از حكام و قضاة استمداد كند « 5 » و اگر باعلام اين جانب حاجت افتد اعلام دهد « 6 » تا بمدد نوكران بندگى حضرت اعلى اعلاه الله تعالى كه فرستاده شود به تحصيل رساند و عشرى به حق السعى خود تصرف كند بدان سبب اين مكتوب در قلم آمد تا ازين تاريخ باز صاحب معظم خواجه « 7 » تاج الدين را حاكم و متصرف بيت المال آنجا دانسته در انچ بدين شغل جليل تعلق داشته رجوع با او كنند و در تمشيت آن و تقويت او اجتهاد بليغ بتقديم رسانند و استيفاء وجوه بيت المال بهر وجه كه ثابت گردد وظيفهء تقلد و اهتمام او دانند و

--> ( 1 ) - ت : حذف شده . ( * 2 ) - آ ت : حذف شده . ( 3 ) ت : رود ( 4 ) پ : موروثي . ( 5 ) ت : ممد و معاونت كردند - افزوده . ( 6 ) - آ : دهند . ( 7 ) ث : حذف شده .