محمد بن هندوشاه نخجوانى
242
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
اين « 1 » مهم اهتمام نمايد « 2 » فصل شانزدهم در تفويض « 3 » عاملى زكوات چون اداء زكوات اموال از ناطق و صامت بر متمولان تا بر موجب نصّ حديث « 4 » الصدقه تحصين الاموال صيانت مال خويش كرده باشد « 5 » واجبست ( * ) و حديث صحيح داؤامرضاكم بالصدقة و حصنوا اموالكم بالزكوة موكد و محقق آن « 6 » و ( * ) استغراق آن « 7 » وجوه « 8 » بطوايف ثمانيه بنصّ كتاب كريم و فرقان « 9 » مجيد عظم الله جلاله انما الصدقات للفقراء و المساكين و العاملين عليها و المؤلفه قلوبهم و فى الرقاب و الغارمين و فى سبيل الله و ابن السبيل فريضة من الله فريضه و متحتم « 10 » و يكى از مستحقان مذكور عامل باشد چه او داند كه زكوات « 11 » را بكدام طوايف مىبايد داد و در تحقيق احوال ايشان سعى و اجتهاد بليغ نمايد تا حق در مقر خود قرار گيرد و اگر از ديوان بزرگ شخصى را جهت استيفاء زكوات بولايتى فرستند او را نيز عامل زكوات گويند و داند « 12 »
--> ( 1 ) - ت : آن . ( 2 ) پ : نمايند . ( 3 ) پ : حذف شده ، ج : درين نسخه بجاى - در تفويض عاملى زكوات - فصل ديگرى يعنى - در كتابت محضر مشتمل بر بنج نوع - نوشته شده . فصلهاى 16 ، 17 ، 19 و 20 حذف شده . ( 4 ) پ : حذف شده . ( 5 ) - آ ب ت : باشند . ( * 6 ) پ : حذف شده . ( * 7 ) ت : حذف شده . ( 8 ) پ : حذف شده . ( 9 ) ت : قرآن . ( 10 ) - ب ث : منحتم . ( 11 ) - ت : زكات . ( 12 ) - آ ت : دانند .