محمد بن هندوشاه نخجوانى

215

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

و مكرم شده و بدان سعادت استسعاد يافته و باحوال مراحل و منازل و اعراب عشاير و قبايل كه در ان راه ساكن‌اند عارف « 1 » و خبير گشته و مكامن دزدان و حراميان و مهارب « 2 » قطاع و سراق معلوم كرده راه امارت « 3 » قوافل حجّاج و نيابت محمل شريف به دو « 4 » تفويض رفت و پانصد مرد لشكرى تمام سلاح به او سپرده شد تا بر وجهى كه از شمول شجاعت و جلادت و كمال مردانگى و وفور فرزانگى او معهودست محمل و قوافل را از بغداد بحرمين شريفين رساند و بسلامت باز آرد و دفع حراميان واجب داند بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا ازين « 5 » تاريخ باز امرا و حكام و متصرفان ( * ) بغداد و « 6 » حله و كوفه و اعمال فراتى و ساير بلاد عراق عرب پهلوان سراج الدين را امير قافله حجاز دانسته جانب او را موقّر و مكرّم و مرحّب « 7 » و معظّم دارند « 8 » و ديگرى را با او مجال مشاركت تصور نكنند و وجهى كه ( * ) بموجب حكم « 9 » يرليغ بالتون تمغا جهت مواجب او و لشكريان حوالت رفته و وجوهى نيز كه جهت ترتيب محمل شريف در موامره ثبت افتاده و ( * ) علىحده حكم در ان باب « 10 » نفاذ يافته ( * ) و نسخه دفتر « 11 »

--> ( 1 ) - پ ج : واقف . ( 2 ) پ : مهارت . ( 3 ) پ : حذف شده ، ت : امارت محمل . ( 4 ) ب : و ( 5 ) پ : از ابتداى . ( * 6 ) ت : حذف شده ( 7 ) پ : مبجّل . ( 8 ) ج : دانند . ( * 9 ) - آ ت : به حكم . ( * 10 ) - ث : حكم در ان باب علىحده . ( * 11 ) - پ ج : حذف شده .