فصل بيستم « 1 » در تفويض صاحب جمعى اموال « 2 » ديوان چون خواجه امين الدين بامانت و ديانت معروف و موصوفست و آوازهء كوتاه‌دستى و كم‌طمعى او استماع رفته از ابتداى اين سال صاحب جمعى اموال ديوانى « 3 » به دو تفويض فرموديم تا بر وجهى كه از امانت و ديانت او معهودست بتمشيت اين شغل اشتغال نمايد و در محافظت مال ديوان « 4 » باقصى الغايه و ابلغ النهايه كوشد و بىبرات و حوالت ديوان يكدانگ زر به هيچ آفريده ندهد بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا امرا و اصحاب ديوان بزرگ ( * ) و حكام « 5 » و متصرفان ولايات « 6 » او را صاحب جمع اموال ديوان « 7 » دانسته ديگرى را درين وظيفه با او شريك ( * ) و منازع « 8 » ندانند و دست او را در محافظت اموال قوى « 9 » شناسند اصحاب ديوان هر سال مبلغ ( * ) سه هزار « 10 » دينار ( * ) زر رايج « 11 » بوجه مرسوم صاحب جمعى اموال « 12 » از جمع او « 13 » مجرى و محسوب دارند و بدان علت او را ( * ) مخاطب و مطالب نگردانند « 14 »

--> ( 1 ) - ج : بيست و يكم . ( 2 ) پ : حذف شده . ( 3 ) ت : ديوان . ( 4 ) ب پ ج : ديوانى . ( * 5 ) ت : حذف شده ، پ : و حكام و نواب . ( 6 ) ب ت : ولايت . ( 7 ) پ : ديوانى ، ت : ولايت . ( * 8 ) ب : و مشارع ، پ : حذف شده . ( 9 ) ت : و مطلق - افزوده . ( * 10 ) ت : ششهزار . ( * 11 ) پ ج : حذف شده . ( * 12 ) پ ج : او . ( 13 ) پ : حذف شده . ( * 14 ) پ : محافظت كنند ، ث : مخاطب و مطالب نكردانند و كتب بالامر العالى دام نفاده في ، ج : مخاطب نكردانند .