محمد بن هندوشاه نخجوانى
150
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
و توابع و مضافات و لواحق و منسوبات آن ولايات « 1 » بدانند . كه چون درين سال جهت مصالح امرا و لشكريان و ترتيب استعدادات ايشان بوجهى احتياج بود و بسبب « 2 » هرگونه فترات و حوادث كه درين « 3 » مملكت واقع شده در هيچ شهر و ولايت و بلوك و ناحيت مال و متوجه « 4 » ديوانى نمانده واجب شد « 5 » بشمرهء « 6 » مواشى ولايات ممالك قيام نمودن و از هريك سر چهار پاى متوجه « 7 » شمره بر موجبى كه ذكر خواهد رفت جهت ديوان ستدن و آن را در وجه امرا و لشكريان نهادن تا ترتيب مصالح خود كرده ( * ) و مرتّب « 8 » و مستعد شده از ملازمت چريك منصور باز نمانند « 9 » بنابرين مقدمه طغايتمور « 10 » جاندار و قوام الدين محمود « 11 » را كه از محرران « 12 » ديوانست « 13 » و هر دو محل وثوق و اعتماد كلى جهت « 14 » احصاء مواشى بدان ولايات « 15 » فرستاده شد « 16 » تا شهر به شهر و ديه بديه و موضع بموضع و اوبه باوبه و خيل بخيل گرديده و تمامت صحرانشينان را از مغول و تاجيك
--> ( 1 ) - ت : حذف شده . ( 2 ) پ ج : جهت . ( 3 ) ت : ولايت و - افزوده ( 4 ) ت : متوجهات . ( 5 ) پ : حذف شده . ( 6 ) ت : به شماره . ( 7 ) - آ ب ت : حذف شده . ( * 8 ) ب : حذف شده . ( 9 ) ت : نمايند . ( 10 ) ت : طعانتمور . ( 11 ) ت : محمّد ( 12 ) پ : مجرّد . ( 13 ) - آ : ديوايست . ( 14 ) ب : حذف شده ، ت : دارند جهت . ( 15 ) ب ت ج : ولايت . ( 16 ) ب : حذف شده .