محمد بن هندوشاه نخجوانى

145

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

حق القانونى كى معهود ولاياتست « 1 » بموجب راستى با او جواب گويند و چيزى قاصر و منكسر نگردانند ( * ) نوع دوم در تعديل قانون « 2 » درين وقت چون سادات و قضاة و صدور و اعيان و ارباب و مزارعان فلان شهر بديوان بزرگ حاضر ( * ) شدند و « 3 » عرضه داشتند كى نجيب الدين محمد را كه بقانون آن ولايت فرستاده بوديم اگرچه در ان باب سعى و اجتهاد تمام نموده است امّا ( * ) در بعضى قضايا سهوى افتاده چه « 4 » برقرار در ان قانون تفاوتى هست « 5 » و بعضى مواضع كه احتمال مزيدى دارند « 6 » مخفف‌اند و بعضى را كه احتمال مزيدى نيست مثقل اگر بتعديل آن قانون حكمى صادر گردد كه مجموع مواضع ديوانى و ملكى « 7 » اربابى متوجه بموجب تعديل قانون جواب گويند در دولتخواهى افزايند اجابت ملتمس ايشان « 8 » را اين حكم نفاذ يافت و فخر الدين احمد را فرستاده شد « 9 » تا باتفاق نجيب الدين محمد كه مقنن آنجاست احتياط و ياساميشى و قانون ولايت از سر گيرند و اگر در بعضى مواضع و جهات نجيب الدين محمد را سهوى افتاده باشد يا برومشتبه

--> ( 1 ) - آ ت : ولايتست . ( * 2 ) ب : حذف شده . ( * 3 ) پ ج : شده . ( * 4 ) پ ج : حذف شده . ( 5 ) ت : نيست . ( 6 ) ت : دارد . ( 7 ) ت : مالكى . ( 8 ) - آ ب ت : ان . ( 9 ) ت : حذف شده .