محمد بن هندوشاه نخجوانى

125

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

آن اقدام جايز نشمرند و راى رزين او را دستورى موثوق به و فكر رصين او را قانونى معتمد « 1 » عليه دانند و نسخهاى مجموع دفاتر ديوانى بمحرران « 2 » او « 3 » دهند « 4 » تا بر ان واقف و مطلع باشند « 5 » و چيزى پنهان و پوشيده ندارند و هرسال از « 6 » مال و متوجهات ممالك مبلغ چندين دينار زر رايج بر سبيل مرسوم نيابت وزارت بر هر موضعى كه ارادت او باشد اطلاق كنند « 7 » و سال بسال مىرسانند ( * ) تا آن را با « 8 » رسومى كه در جميع ولايات جهت اين « 9 » منصب خطير مقرر باشد بوجه اخراجات خود صرف نموده « 10 » بتمشيت اين شغل مشغول گردد ( * ) و كتب « 11 » بالامر العالى دام نفاذه في « 12 » فصل دهم « 13 » در « 14 » دفتردارى ممالك هميشه ديوان بزرگ « 15 » را دفتردارى معين بوده كه جهت تحقيق هر حقى از ان مستحقى چون ادرار و تحفيف و اسقاط و مردود و احتسابى « 16 » و املاك و مرسوم و معيشت و سيورغال و غير آن از

--> ( 1 ) - ت : معوّل . ( 2 ) ت : را بمحرر آن ، ث : بمحرر . ( 3 ) ج : حذف شده . ( 4 ) ج : دهد . ( 5 ) پ : باشد . ( 6 ) ت : اصل - افزوده . ( 7 ) ج : كند ( * 8 ) پ : تا از ابتدا با . ( 9 ) ت : آن . ( 10 ) ب : نمايد . ( * 11 ) پ : حذف شده . ( 12 ) ب : حذف شده . ( 13 ) - در نسخهاى « پ » و « ج » اين فصل حذف شده و بعوض اين فصل در تحت سرلوحهء فصل دهم ، متن فصل يازدهم نوشته شده . ( 14 ) ب : تفويض - افزوده . ( 15 ) - آ ب ت : حذف شده . ( 16 ) ت : احسان .