محمد بن هندوشاه نخجوانى

120

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

مطول ممل « 1 » ( * ) و موجز مخل « 2 » ننويسد و تمهيد قاعدهء « 3 » سهل « 4 » ممتنع كه « 5 » مزلقه مجموع طالبان انشاست واجب داند و همچنين در كتبت احكام ديوانى و فرامين سلطانى داد سخن‌رانى « 6 » بدهد و ناموس حضرت سلطنت و ديوان امارت و وزارت « 7 » در كتابت رعايت كند و تا بيان مطالب بر طريق « 8 » ( * ) انتجاب و انتخاب « 9 » ممكن گردد از اطناب و اسهاب « 10 » محترز و مجتنب باشد و تكرار الفاظ و معانى را به همه وجهى فظيع « 11 » و فاحش داند و استعمال الفاظ غريب وحشى را كه مستعمل و مصطلح نباشد مستنكر و مستكره شمرد و مثل من صنّف فقد استهدف را ملحوظ نظر « 12 » و مرموق « 13 » بصر دارد تا در همه ابواب قول و قلم او از مزالق اعتراض و مدارك « 14 » استدراك مصون و مامون ماند « 15 » و از حضرت ما بتقويت و تربيت اختصاص يابد ان شاء الله تعالى بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا ازين تاريخ باز امراء الوس ( * ) الى آخره « 16 »

--> ( 1 ) - ج : مهمل . ( * 2 ) پ : حذف شده ، ج : و موجزى مخلّ . ( 3 ) ت : حذف شده ( 4 ) پ : حذف شده . ( 5 ) ب ت : حذف شده . ( 6 ) ث : بايى . ( 7 ) ث : وزرات . ( 8 ) - آ : سبيل . ( * 9 ) - آ ب : انتجاب ، پ : انتجاب و انتخاب ، ت : ابنجانب ، ث : ا ؟ ؟ ؟ حا و ؟ ؟ ؟ ، ج : ؟ ؟ ؟ و انتحاب . ( 10 ) - پ : اشهاب . ( 11 ) - آ ب : فطيع ، پ : مطيع ، ت : قطيع ، ث : فصيع ، ج : فظيع . ( 12 ) پ : حذف شده ( 13 ) - ث : مرقوق . ( 14 ) ث : مداراك . ( 15 ) ج : داند ( * 16 ) - آ ب ت : و تومان و اصحاب ديوان بزرگ و امراء هزاره و صده و حكام و متصرفان و بتيكجيان ولايات ( ب : ولايت ) ممالك محروسه بدانند كه از ابتداى اين سال .