او را كه بهر « 1 » شهر و ولايت « 2 » باشراف معين كرده و فرستاده « 3 » ممكّن و موقّر « 4 » ( * ) دانند و دارند « 5 » و هر سال مبلغ كذا دينارا « 6 » زر رايج بر سبيل مرسوم با او جواب گويند و بروات بر مواضع مرجوّ الحصول نويسند تا او آن را با رسومى كه معهود اين « 7 » شغل است بوجه اخراجات خود مستغرق گردانيده بتمشيت لوازم و لواحق اين « 8 » منصب مشغول گردد ( * ) و كتب فى « 9 » فصل هفتم در تفويض حكمى ممالك احكام امور كافهء انام و اصلاح مصالح خواص و عوام جز بتعيين صاحب وجودى كه ميان حاكم و محكوم و آمر و مأمور و غالب و مغلوب و ظالم و مظلوم حكم باشد و بغور قضاياى « 10 » ايشان رسيده بر وجه شريعت و معدلت ( * ) يا قانون « 11 » عرف و عادت بقطع رساند ميسر نشود چه اكثر مردم بىاعتقاد در قطع خصومات و فصل حكومات بواسطهء حكم جزم و قضاء نافذ « 12 » شرع مطهر از حضور بمجالس شريعت « 13 » ممتنع و بسبب ياساق محكم از يارغو منزعج و منزجر مىگردند و

--> ( 1 ) - ث : بر . ( 2 ) - آ : ولايت كه ، ت ث : ولايات . ( 3 ) - آ ب پ ت : باشد - افزوده ، ج : شد - افزوده . ( 4 ) ت : مقر . ( * 5 ) ج : دارند و دانند . ( 6 ) ب : از - افزوده . ( 7 ) پ ت : آن . ( 8 ) ت : ان . ( * 9 ) - آ ب ت : و كتب بالامر العالى ، پ ج : حذف شده . ( 10 ) - ت : قضآء ( * 11 ) - پ ج : و . ( 12 ) - ت : حكم - افزوده . ( 13 ) - ت : حذف شده