محمد بن هندوشاه نخجوانى

110

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

از اصابت راى و ثقوب حدس و زخور فيض و وفور فضل او معهود و متعارفست بضبط امور ديوان بزرگ و تدبير مال و متوجهات و تكثير ارتفاعات و محصولات و تعيين واجبات خزانه و مواجب امرا و ايناقان و اصحاب ديوان و ساير اصناف قيام نمايد و طرق « 1 » معدلت و نصفت مسلوك « 2 » و ابواب محافظت ولايت « 3 » و رعايت رعيت مفتوح دارد و مجال ظلم و تعدى به هيچ وجه از وجوه ندهد و غبطهء خزانه و ديوان مرعى دارد و در تقويت ضعفا و تمشيت امور مستحقان مساعى جميله بتقديم رساند و در همه ابواب چنان سازد كه افعال و اقوال او عند الله و الناس بمحمدت و ارتضا و احماد و اثنا مقرون گردد تا مستحسن و محمود افتد ان شاء الله تعالى بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا امراء الوس و وزرا و ايناقان ( * ) و امراء تومان و اصحاب ديوان بزرگ و امراء هزاره و صده و حكام و متصرفان « 4 » و بتيكچيان ولايات او را ناظر ممالك معموره دانسته ديگرى را كاينا من كان درين منصب با او مجال شركت و مداخلت تصور نكنند و دست او در تصرف و تدبير اين عمل « 5 » جليل و محل اثيل قوى و مطلق شناسند و او را بر كميت اموال و كيفيت مصارف وقوف و اطلاع كلى دهند و تفويض اعمال

--> ( 1 ) - ب ت : طرف . ( 2 ) ت : داشته - افزوده . ( 3 ) پ ج : حذف شده . ( * 4 ) پ : حذف شده . ( 5 ) پ : مجلّ ، ج : اعمال .