فصل اول در تفويض وزارت نوع اول اعتلا بر شواهق مقامات شهريارى و ترقى بر مراقى درجات دولتيارى جز بتفويض اعالى مناصب و شرايف « 1 » مراتب بجمعى كه مستحق تقلد و مستعد مباشرت آن باشند « 2 » ميسر نشود چه هيچ امر كه ولاة امر « 3 » باتيان بدان « 4 » رغبت نمايند و هيچ منصب كه پادشاهان صاحب شوكت بتدبير و تنسيق آن اهتمام فرمايند با آن مساوى نگردد كه تقلد مصالح كافهء انام ( * ) و تكفل مهام خواص و عوام « 5 » باصابت راى صايب « 6 » تدبيرى كه مجارى انصاف از منابع طبيعت زخّار او باشد و ادرار « 7 » سحاب رايى صواب از فيض فطرت و غمام غريزت « 8 » مدرار « 9 » او تفويض كنند و دست او در حل و عقد امور مملكت و قبض و بسط مصالح ملك و ملت قوى و مطلق گردانند « 10 » و هر مهم كه پادشاهان دين‌دار و ملوك معدلت شعار را بنفس خود مباشر « 11 » آن « 12 » بايد شد « 13 » برأى رزين و فكر رصين او « 14 » بازگذارند و او را ميان خود و عامهء رعايا بل كافه برايا وسيط و وزير سازند تا پناه خواص و عوام

--> ( 1 ) - پ ج - مدارج و - افزوده . ( 2 ) پ : باشد . ( 3 ) پ : حذف شده ، ت : امركه ( 4 ) پ : ان . ( * 5 ) پ ج : حذف شده . ( 6 ) ت : حذف شده . ( 7 ) ج : در ان . ( 8 ) پ ج : طبيعت . ( 9 ) ب : مدارار . ( 10 ) ب : كردانيد . ( 11 ) ت : مباشرت . ( 12 ) ت : حذف شده . ( 13 ) ت : كرد . ( 14 ) ث : حذف شده .