محمد بن هندوشاه نخجوانى

61

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

مقامى كه او تعيين كرده باشد جدا نشوند و در دفع خصمان و معاندان با يكديگر موافق و متفق و متعاون « 1 » ( * ) و متعاضد « 2 » بوده به هيچ حال انفراد نجويند و باستقلال و استبداد متمسك نشوند « 3 » اصحاب ديوان بزرگ مرسوم ياساولى بموجبى كه دفاتر ديوان بر كميت آن مشتمل باشد « 4 » سال بسال با او جواب گويند و از تقصير و تنقيص محترز و مجتنب باشند و كتب فى نوع سوم چون بوراجار « 5 » ياساول « 6 » همواره در ميان كارهاى بزرگ بوده و توره « 7 » و قاعدهء ياساميشى در اردو « 8 » و عساكر منصوره ديده و دانسته و به هيچ حال از منهج ياسا و ياساق عدول نجسته و تجاوز ننموده و افعال و اقوال او بر قانون معدلت و راستى بوده و بدين « 9 » واسطه ملحوظ نظر سلاطين و امرا و وزرا گشته و بسيورغاميشى و نوازش اختصاص و انتساب يافته راه ياساولى « 10 » در اردوى « 11 » معظم و لشكر منصور به دو تفويض رفت تا در ان باب

--> ( 1 ) - آ ب ت : معاون . ( * 2 ) - آ : حذف شده ، ب ت : و معاضد . ( 3 ) ت : شوند ، ث : شوند . ( 4 ) ت : است . ( 5 ) آ : بوراچار ، ت : نوراچار . ( 6 ) ب : ياساوول . ( 7 ) ث : تور . ( 8 ) ب : اوردو . ( 9 ) ت : بدان . ( 10 ) ث : ياساوولي . ( 11 ) ب : اوردوي .