اين حكم نفاذ يافت تا امراء « 1 » هزاره و صده و دهه و لشكريان آن تومان او را ( * ) امير خود « 2 » دانسته در جميع قضايا كه بمصالح « 3 » تومان عايد و راجع باشد رجوع با او كنند و از سخن و صواب‌ديد او « 4 » تجاوز ننمايند و رسوم « 5 » معهود با او و نوكران او « 6 » جواب گويند و كتب بالامر العالى دام نفاذه فى « 7 » در باب امراء « 8 » هزاره « 9 » ( * ) هم برين موجب بايد نوشت و مقدمه حكم را رجوع بامراء صده و دهه كردن و در باب امراء صده بر موجب امراء هزاره « 10 » و رجوع حكم بامراء دهه كردن و زوايدى كه درين « 11 » دو نوع اخير « 12 » مذكور نيست متأمّل « 13 » منشى از نوع اول نقل كند فصل چهارم در تفويض امارت يارغو نوع اول امراء الوس و وزرا و نواب ديوان بزرگ و حكام ولايات « 14 » بدانند كى نظام امور دين و دولت و قوام مصلحت شرع « 15 » و مملكت ( * ) بر اجراء « 16 » دو امر « 17 » خطير موقوفست و « 18 » انفكاك

--> ( 1 ) - آ ب ت : امراو . ( * 2 ) ج : اميران تومان . ( 3 ) ب : بمصلح ، پ ج : بمصلحت . ( 4 ) پ : حذف شده . ( 5 ) ج : رسم . ( 6 ) ت : حذف شده . ( 7 ) ث - ع - افزوده . ( 8 ) - آ : امرا و . ( 9 ) ب : صده ، ت : هزاره و صده . ( * 10 ) ب : در حاشيه نوشته شده . ( 11 ) ت : حذف شده . ( 12 ) - آ ب پ ت ج : آخر . ( 13 ) - ث : حذف شده . ( 14 ) - ب : ولايت . ( 15 ) ب : شروع ، ت : حذف شده . ( * 16 ) ب : بر اجزاء ، پ : و اجزا . ( 17 ) - آ ب : دوام ، ت : دو امر شرع . ( 18 ) پ : بر .