[ جلد اول ] ديباچه در سال 1902 آكادميسين‌ها ك . گ . زالمان و و . ل . روزن با در نظر گرفتن اهميت اثر محمد بن هندوشاه نخجوانى « دستور الكاتب فى تعيين المراتب » پيشنهاد چاپ آن را نمودند « 1 » . آشنائى با اثر محمد بن هندو شاه در آنزمان در روسيه فقط بوسيله رونوشتى كه و . گ . تيز نگائوزن از دستنويس وين برداشته بود ميسّر مىبود . ضمنا و . گ . تيز نگائوزن پس از رونوشت دستنويس وين « قسمتى از اختلاف قرائت ممكنه را از روى دستنويس‌هاى ليدن و پاريس يادداشت كرد » « 2 » . شايد سبب تأخير در چاپ اين اثر نبودن دستنويسهاى ديگر و حاضر نبودن رونويس تهيه شده بوسيله و . گ . تيز نگائوزن از دستنويس وين براى چاپ بود . هنوز پيش از اين ، در نيمهء اول قرن 19 اثر محمد بن هندوشاه توجه دانشمندان خاورشناس را جلب كرده بود . بويژه بايد ابتكار هامّر پورگشتال را ذكر كرد كه در بخش « خلاصه منابع » اثر خود « 3 » شرح اثر محمد بن هندوشاه را . داده مضمون « دستور الكاتب » را بطور تفصيل مشخص نمود . هامّر

--> ( 1 ) ( 2 ) همانجا صفحهء 8 - 7 ( 3 )